Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/10630 K.2013/16262

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet eşyası alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacıya düğünde takılan miktar ve niteliklerini dava dilekçesinde belirttiği altınların davalıda kaldığını, daha sonra iade edilmediğini belirterek aynen iadesini olmadığı takdirde, bedeli olarak şimdilik 28.200-TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, altınların davacıda olduğunu belirterek davanın reddi savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı kadın duruşmadaki beyanında eşinin ailesinin ziynet eşyalarını yurtdışına giderken yanında götürmesini istemediğini, bunun üzerine herhangi bir ziynet eşyası almaksızın yurtdışına gittiğini, daha sonraki süreçte ziynet eşyalarının kendisine iade edilmediğini bildirmiştir. Tarafların müşterek ikametgahlarının Belçika'da olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı ziynet eşyalarını davalı kocasına değil onun ailesine bıraktığını açıkça bildirdiğine göre husumet davalı kocaya yöneltilemez. Husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.