Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/11171 K.2013/17142

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar Dairemizin 06/05/2013 gün ve 2012/14612-2013/7855 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemenin kararında Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre 6100 Sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiç birine uymayan aşağıda yazılı bendin dışında kalan davacı tarafın karar düzeltme istemi yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin taşınmaza yaptığı faydalı ve zaruri masraflara ilişkin karar düzeltme istemine gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.04.2008 başlangıç tarihli ve dört yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davalı tarafından kira paralarının ödenmemesi nedeniyle davacı hakkında tahliye talepli icra takibi yapılmış ve takibin itirazsız kesinleşmesi üzerine davalının talebi üzerine icra mahkemesince davacı hakkında tahliye kararı verilmiştir.Kiralanan bu tahliye kararı üzerine icra kanalı ile 30.03.2010 tarihinde tahliye edilmiş ve davalı kiralayana teslim edilmiştir.Bu süreç içinde davacı kiracı tehiri icra kararı almamıştır.Tahliye kararının temyizi üzerine karar yargıtayca bozulmuş ve

bozma sonrasında tahliye istemi reddedilip verilen bu karar kesinleşmiştir.

Davacı açmış olduğu işbu davada, boş ve bakımsız olarak kiraladığı yaklaşık 180 m2 lik mecura zaruri ve faydalı masraflar yaptığını bu itibarla davalıların haksız olarak zenginleştiklerini,yapılan imalatların haksız olarak sökülüp bahçeye bırakıldığını ve müvekkilinin zarar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla haksız tahliyeden dolayı 1.000 TL,haksız fiilden dolayı uğramış oldukları zararı nedeniyle şimdilik 1.000 TL,zaruri ve faydalı masraflar dolayısıyıla şimdilik 1.000 TL nin yasal faziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece davacı tarafından yaptırılan dekorasyon masraflarının tamamen mecurun lokanta olarak kullanılmasına yönelik yapılan giderler olup, zorunlu masraf olarak kabul edilemeyeceğini bu nedenle tazminat isteyemeyeceği kabul edilmiş ise de, davacı kira süresi sonuna kadar kullanacağı inancı ile taşınmaz üzerinde faydalı ve zaruri masraflar yapmış, bozma sonrasında mahkeme kararının infazı sonucu kira süresi dolmadan tahliye etmek zorunda kalmıştır.

Sözleşmenin 10.maddesine göre davacı yaptığı iyileştirme giderlerini isteyemez ise de, davalı haksız yere tahliye edildiğinden kullanamadığı dönem için yapılan giderler yönünden tazminat isteyemeyeceğinin kabulü davalı yararına sebepsiz zenginleşme oluşturur.

Bu durumda mahkemece davacının tesisle ilgili harcamaların yapıldığı tarihteki değerleri belirlenerek, yapılan giderlerin tüm kira süresine göre erken tahliye sonucu kullanılmayan dönem oranındaki kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, istemin tümden reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu bu defa ki incelemeden anlaşılmakla davacının karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.