Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/11981 K.2013/15525

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava yeniden iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin dava konusu işyerini 29.03.2012 tarihinde satın aldığını, ihtiyaçlının halen başka bir adreste kiracı olup beyaz eşya ticareti yaptığını, kiralananı da bu amaçla satın aldığını, bu durumun davalı kiracıya süresinde ihbar edildiğini ancak davalının tahliyeye yanaşmadığını belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise, müvekkilinin önceki malikle yaptığı 07.04.2011 tarihli sözleşme uyarınca kiracı olduğunu, davacının ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, davacının işyerini yatırım amacıyla satın aldığını, davacının kirada olmasının tek başına ihtiyacın samimi olduğunun kanıtı sayılmayacağını, ihtiyacın samimi sayılabilmesi için davacının tahliye tehdidi altında bulunması veya tahliyesi istenen yerin kirada bulunan yere göre daha elverişli olması gerektiğini belirterek haksız ve mesnetten yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece ihtiyaç iddiasının kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davalı kiralananda, önceki malik ile yaptığı 07.04.2011 başlangıç tarihli ve on yıl süreli sözleşme uyarınca kiracıdır. Davacı kiralananı 29.03.2012 tarihinde satın almış olup, bir aylık süre içinde davalıya tebliğ ettirdiği ihtarname ile ihtiyaç iddiasında bulunmuş ve satın alma tarihinden itibaren 6 aylık sürenin sonunda bu davayı açmıştır. Konut veya işyeri ihtiyacı iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Dava şirket ihtiyacına bağlı olarak açılmıştır. Davacı şirket kiralananda küçük ev aletleri ve beyaz eşya satışı yapacağını bildirerek kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davacı ticari şirket olmakla kiralananda yapılacak işin şirketin faaliyet konuları arasında yer

alması gerekir. Şirket ana sözleşmesinde yer almayan bir konuda şirketin ihtiyacının varlığından söz edilemez. Davalı vekili ev aletleri ve beyaz eşya satışının davacının iştigal konuları arasında yer almadığı gibi davacının halen faaliyette bulunduğu işyerini dava tarihinden sonra başka bir adrese naklettiğini iddia etmiş ve adres değişikliği ve iştigal konusuna ilişkin ticaret sicil gazetesi örneklerini dosyaya sunmuştur.

Mahkemece öne sürülen bu iddialar üzerinde durulmuş değildir.

Mahkemece davacı şirketin faaliyet konularının tespiti ile ev aletleri ve beyaz eşya satışının davacının faaliyet konuları arasında bulunup bulunmadığının saptanması keza davacının dava tarihinden sonra işyerini başka bir adrese nakledip etmediği, nakletmiş ise bunun ihtiyacı ortadan kaldırıp kaldırmadığı konuları üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.