Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/12225 K.2014/4016

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hak ve nesafet esaslarına göre kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 01.01.2012 tarihinden itibaren kira bedelinin aylık 960 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı kiracının 2002 yılı aylık kirasının 275 TL, 2004 yılı 375 TL, 2007 yılının 550 TL olduğunu, 2008, 2009 ve 2011 aylık kiralarının ise 600 TL olduğunu davalı kiracının 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sözleşme gereğince % 10 dahi zam yapmadan oturduğunu belirterek 01.01.2012 tarihinden itibaren kira bedelinin net 1.400 TL olarak belirlenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili şartlar değişmedikçe ve özel nedenler bulunmadıkça kiranın endeksten daha fazla arttırılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece kira parasının hak ve nesafet uygulamasına göre belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kira parasının bir bölümünün stopaj ve fon kesintileri adı altında, vergi dairelerine kiracı tarafından ödenmesi, kiraya verenin gelir vergisi yükümlülüğüne ait ve vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur.

Yakıt parası, aydınlatma temizlik, sigorta veya doğrudan doğruya mecurun kullanımından doğan masraf kalemlerinden olmayan vergi, kira parasının tespitinde bir unsur olarak dikkate alınamayacağından fon ve vergi stopajı, KDV düşülerek “net” kira parası tespit edilemez.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın yeni dönemde boş olarak getirebileceği kira bedeli gösterilmiş ise de bu tutarın net mi brüt mü olduğu belirtilmemiş olup, mahkemece de verilen kararda kiranın net mi, brüt mü olduğu açıklanmadan aylık kira 01.01.2012 den itibaren 960 TL olarak tespit edilmiştir, bilirkişiden bu husus açıklatılmak suretiyle, brüt kira parasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre bölüştürülmesi gerekirken davalı aleyhine olacak şekilde fazla yargılama giderine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.