KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2013/12276 E., 2014/4022 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2014
- Mahkemesi
- Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 04/02/2013
- Numarası
- 2012/912-2013/114
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağından dolayı yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. 1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili, 15.06.2009 tarihli kira sözleşmesine dayanarak 08.05.2012 tarihinde kiracıya ve müteselsil kefile karşı başlattığı takipte 2011 yılı Ağustos ayı ile 2012 yılı Temmuz ayları arası kira paralarının tahsili ve gerçekleşen temerrüt nedeniyle tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı şirket vekili itirazında ve savunmasında takibe konu kira sözleşmesinde şirket yetkilisinin imzasının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davalı şirketle davacı arasında takip konusu kira ilişkisinin bulunduğu ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmişse de; davalı şirket 24.02.2010 tarihinden itibaren kiralanan taşınmazda kiracı sıfatıyla bulunduğunu kabul ettiğine göre öncelikle davacıya 2011 yılı sekizinci ay ile 2012 yılı yedinci ayına kadar olan sürede aylık kiranın ne miktar olduğunu kanıtlaması için delilleri sorulup, davalı şirketin varsa karşı delilleri toplanıp, aylık kira bedeli saptandıktan sonra varsa davalı şirketin ödemeleri nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/12276, K. 2014/4022, 31 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama