Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/12624 K.2014/4181

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait E. ili Ç.

Mah. 2801 Parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından sözlü kira sözleşmesi ile davalı şirkete 2008 yılı Ağustos ayında aylık 2.500,00 TL bedelle kiraya verildiğini, davalının dava konusu taşınmazı Eskişehir Kiremit Fabrikası şubesi olarak kullandığını, kiraların aylık ödeneceği ve her yıl rayiç değere göre kira bedelinin belirleneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının hiç kira bedeli ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2008 yılı Ağustos ayından itibaren dava tarihine kadar ödenmesi gereken toplam kullanım bedelinden şimdilik 30.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında kira ilişkisi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davada sözlü kira sözleşmesine dayanmıştır. Davalı ise kira ilişkisine karşı çıkmıştır. Bu durumda davacı kira ilişkisinin varlığını ve koşullarını, davalı da kira bedelini ödediğini kanıtlamak zorundadır. HMK 200. maddesine göre kiracılık ilişkisini tanıkla kanıtlama olanağı yoktur. Davacı kiracılık ilişkisini yazılı belge ile kanıtlayamadığına göre dava dilekçesinde “her türlü yasal kanıt” demek suretiyle yemin deliline dayandığından, davacıya kiracılık ilişkisi konusunda davalıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.