Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/14005 K.2013/16291

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin daha önce verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının temyizi üzerine dairemizin 19/10/2011 tarih, 2011/6667- 11194 Karar sayılı ilamı ile "davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.11.2007 başangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Artış şartına ilişkin sözleşmenin 6.maddesinde kiracı kontrat bitiminde kira rayiç bedelini yıllık %20 oranında artırmayı kabul eder hükmüne yer verildiği, bu maddenin geçerli olup tarafları bağladığı, uyuşmazlığa konu dönemin Haziran/2009-Nisan/2010 tarihleri arasına ilişkin olduğu ve sözleşmedeki artış şartının yenilenen ilk yıl için öngörülmüş olduğu devam eden yıllar kirasının arttırılacağına ilişkin bir düzenleme yapılmadığı,

bu durumda mahkemece sözleşmedeki artış şartının yenilenen ilk yıl için geçerli ve müteakip yıllar için artış şartı belirlenmediğinin kabulü ile alacağın buna göre hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı belirtilerek hüküm bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiğine göre; bozma kararında belirtildiği üzere artış şartı 1 yıl için geçerli olduğundan, 01.11.2008- 01.11.2009 kira dönemi için, ödenmiş olan 6600-TL nin devam eden yeni kira döneminde de aylık kira bedeli olarak kabulü zorunludur. Durum böyle olduğu halde mahkemece hatalı bilirkişi raporu esas alınarak bozma ilamına aykırı şekilde ödenen kira bedeline ÜFE endeks oranı uygulanmak suretiyle yazılı şekilde kira alacağının tahsiline karar verilmesi doğru değildir.