Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/14212 K.2014/5209

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle yoksun kalınan kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı kiracının taşınmazı 1.3.2012 tarihinde anahtarları komşuya bırakarak terk ettiğini komşusunun telefonla bildirmesi üzerine 17/03/2012 tarihinde kiralananın anahtarlarını komşudan tutanakla teslim aldığını, erken tahliye nedeniyle dönem sonuna kadar aylık 430 TL dan sekiz aylık kira parası 3.40 TL'nın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı kiralananda ibraz ettiği 15/08/2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli iken taşınmazı 15/03/2012 tarihine kadarki kira bedelini ödeyerek tahliye ettiğini, tahliyeden sonra kira borcu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının tahliyeden önceki tüm kira alacağını aldığı, tahliye tarihinden sonraki kira alacağının muaccel olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu taşınmaz davalı kiracı tarafından 17/03/2012 tarihinde erken tahliye edildiğine göre kural olarak kiracı, kira dönemi sonuna kadarki kira parasından sorumludur. Ancak BK. 98. maddesi göndermesi ile aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca kiralayanın da zararın artmasına neden olmaması gerekir. Kiracının sorumluluğu kiralananın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda yeniden kiraya verilebileceği süre kadardır. Esasen kanun koyucu tarafından bu kural 6098 sayılı TBK.

325. maddesi ile kanun hükmü haline getirmiştir. Mahkemece kira sözleşmesine konu taşınmazın aynı şartlarla ne kadar süre içinde kiraya verilebileceği uzman bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek, tespit edilecek bu makul süre kadar kira parasından kiracının sorumlu tutulması gerekirken, tahliye sonrası aylardan davalının sorumlu olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.