KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2013/147 E., 2013/2450 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Ortaklığın giderilmesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, bir adet taşınmaz ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ...'e vesayeten vasi... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.
Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HUMK.nun 27. maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.
Olayımıza gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen 230 ada 6 parsel sayılı taşınmaza paydaş ...'e İstanbul 21. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 22.06.2011 tarih 2011/602 Esas -2011/654 Karar sayılı ilamı ile ...'ın vasi olarak atandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince kendisine vasi atanan kişinin hukuki ehliyeti bulunmadığından, kendisine yapılan tebligatın geçerli olduğundan bahsedilemez. Mahkemece vasinin davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve bundan sonra işin esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/147, K. 2013/2450, 13 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama