Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/14893 K.2014/7570

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 27.09.2007 tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, davalının göndermiş olduğu 05.03.2010 tarihli ihtarname ile tek taraflı olarak kiralananı 31.03.2010 tarihi itibariyle tahliye edeceğini bildirdiğini, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gerekli sürenin en az altı ay olduğunun belirlendiğini,

kiraya konu taşınmazın aylık kira bedelinin 2.204,53-Euro olduğunu belirterek davalının kira sözleşmesini süresinden önce feshetmesi nedeniyle muaccel hale gelen 29 ay 5 günlük süre için asgari kira bedeli toplamı uğramış olduğu 64.225,45-Euro'luk kira kaybı alacağından şimdilik 10.000,00 TL tutarındaki kısmının 31.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline, kira sözleşmesi uyarınca tüm yargılama giderleri ve vekalet ücretinin iki misli ile davalı karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince. Taraflar arasında 05.09.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmenin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı 05.03.2010 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile kira sözleşmesini feshettiğini, 31.03.2010 tarihinde kiralanan taşınmazı tahliye edeceğini davacı kiraya verene bildirmiştir. Kiralanan taşınmazın bildirilen tarihte terk edildiği tarafların kabulündedir.

Kira sözleşmesinin 2. fasıl 3.6. maddesinde kira münasebetinin kiracıdan kaynaklanan bir sebeple ve özellikle yukarıda anılan sözleşmeye aykırılık halleri nedeniyle süresinden önce kiraya verenin, haklı olağanüstü fesih ihbarı ile sona ermesi durumunda kira süresi sonuna kadar ki tüm kira bedellerinin, ek gider ve reklam katkı payının muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır.Bu madde kiraya verene ait fesih ihbarı ile kira sözleşmesinin sona ermesi halini düzenlemekte olup kiracı tarafından kira sözleşmesinin feshedilmesi halinde de anılan maddenin uygulanacağı kabul edilemez.

Bu durumda, anahtar teslim tarihinden sonraki süreçte davalının sorumluluğu taşınmazın olağan şartlarda yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar olan süre ile sınırlıdır.

Konu, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 325.maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre kiracı sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı geri verdiği takdirde kira sözleşmesinden doğan borçları, kiralananın benzer koşullarda gerekli çaba gösterilerek kiraya verilebileceği makul bir süre için devam eder.

O nedenle mahkemece, mahallinde keşif yapılarak kabul edilen tahliye tarihinden itibaren kiralanan taşınmazın aynı koşul ve şartlarda ne kadar sürede kiraya verilebileceği tespit edilerek, belirlenecek makul süre kira bedeline hükmedilmesi gerekirken, kira sözleşmesinin 2. fasıl 3.6. maddesi kiraya verene ilişkin bir madde olmasına rağmen hatalı yorumlanarak yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.