Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/16293 K.2014/8666

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece 29.11.2002 tarihli karar ile gerek davacı-karşılık davalı tarafından, gerekse davalı-karşılık davacı tarafından açılan davaların ispatlanamaması nedeni ile reddine karar verilmiş, bu karar davacı-karşılık davalının temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 19.01.2004 tarihli kararı ile bozulmuş, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davacı-karşılık davalı tarafından açılan davanın kabulüne, 30.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı-karşılık davacı S..

Ç..'tan alınarak davacıya ödenmesine, S.. Ç.. tarafından açılan karşı dava hakkında mahkemece verilen 29.11.2002 tarihli karar kesinleşmiş olduğundan bu dava hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, bu karar davalı-karşılık davacının temyizi üzerine yeniden Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.06.2010 tarihli kararı ile mahkemece, kiralanan otel için yaptığı harcamaların neler olduğu davacı Y..

Ö..'e açıklattırılarak bu harcamalar ve yoksun kalınan kazanç konusunda taraf vekillerine kanıtlarını sunması için usulüne uygun süre verilerek, davacının isteyebileceği tazminat olup olmayacağının belirlenmesi gerekirken, bu konuda bir inceleme yapılmadan yazılı şekilde davanın kabulü doğru değildir gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davacı-karşılık davalı Y..

Ö.. tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, 19.526,27 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı S.. Ç..'tan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı vekilinin aşağıda yazılı bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili, davalının maliki bulunduğu otelin, 01.05.2000 başlangıç ve 31.12.2002 bitiş tarihli sözleşme ile müvekkili tarafından kiralandığını, müvekkilinin yurt dışında bulunduğu ve anahtarını mal sahibine bıraktığı bir sırada dava konusu otelin üçüncü bir şahsa satılarak teslim edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin yaptığı harcamalar ile gelecek iki yıl için elde edeceği kârdan yoksun kalması nedeniyle uğradığı zarar toplamı olarak şimdilik (30.000.000.000.-) TL.nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Dava konusu kiralanan 15.02.2001 tarihinde satılmıştır. Kural olarak, kiraya veren sözleşme süresi dolmadan akdi haksız şekilde feshettiği takdirde kira süresinin sonuna kadar kiracının uğradığı tüm zararı ödemekle yükümlüdür. Ancak B.K.'nun 96. ( TBK 112) maddesi göndermesi ile aynı kanunun 44. (TBK 52) maddesi uyarınca kiracının da zararın artmasına neden olmaması gerekir. Aksi takdirde hakim tarafından tenkise tabi tutulur.

Bu durumda kiracının zararı, kiralananın üçüncü şahsa satıldığı tarihten itibaren, kiracının benzer nitelikteki taşınmazı aynı koşullarla, ne kadar sürede kiralayabileceği ve bu süre içerisindeki zararın tespitinden ibarettir.

Bunun için keşif yapılarak davacı kiracının zararı yukarıda anlatılan yönteme göre belirlenmeli yine rezervasyon yoluyla gelen otel müşterileri dışında günü birlik gelecek olan müşterilerde dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.