KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2013/16471 E., 2014/8726 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 18/07/2013
- Numarası
- 2012/203-2013/347
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, feshedilen sözleşme nedeniyle 11.386.78 TL ağaçlandırma kira bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.492.81 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevini düzenleyen 4. maddesinin 1 / a bendi gereğince kiralanan taşınmazların İcra ve İflas Kanunu'na göre ilamsız icra yolu ile tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalar sulh hukuk mahkemesinin görevine girmektedir.
Mülga 1086 Sayılı HUMK'dan farklı olarak bu düzenlemede miktar ayırımı yapılmaksızın tahliye, alacak, tazminat, kiracılık sıfatının tespiti gibi tüm kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri sulh hukuk mahkemesi olarak gösterilmiştir.
Davadaki uyuşmazlık da, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin feshedilmesi dolayısıyla ağaçlandırma kira bedelinin tahsiline ilişkin olup, dava 6100 Sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra 11.04.2012 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde açılmıştır.
Bu durumda mahkemenin yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereği dava dilekçesini görev yönünden ret ederek görevsizlik kararı ile dosyayı görevli sulh hukuk mahkemesine göndermesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/16471, K. 2014/8726, 1 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama