KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2013/16743 E., 2014/52 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2014
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklının, borçlu davalı hakkında, kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibine, davalının süresinde itirazı üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere, ödeme emrinde davalıya 30 günlük ödeme süresi verilmeden dava açılmasına göre davacının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Davacı alacaklı 21.03.2013 tarihinde başlattığı icra takibinde, 2009 yılının onbirinci ayı ile 2013 yılının 3. ayı arası aylık 200 TL'den toplam 8.200 TL kira alacağı talep etmiş ve başlattığı takipte sözlü kira ilişkisine dayanmıştır. Davalı borçlu, 03.04.2013 tarihli, süresinde yaptığı itirazında, kiracılık ilişkisi ve kira miktarına itiraz etmediğinden, kiracılık ilişkisi ve istenen aylar kira bedelleri takip hukuku açısından kesinleşmiştir.
Davalı borçlu itirazında borcu olmadığı savunmasında bulunduğuna göre bu savunmasını İİK. 269/c maddesinde nitelikleri belirtilen belgelerden biriyle kanıtlamak zorundadır. Kaldı ki İİK.'nın 63. maddesine göre itiraz eden borçlu itirazın kaldırılması duruşmasında itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez. Davalı bu nitelikte bir belge ibraz edemediğine göre itirazının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/16743, K. 2014/52, 13 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama