Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/1769 K.2013/4661

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 1.1.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, 2012 yılı Nisan kira bedelinin zamanında ödenmediğini,3.4.2012 keşide tarihli ihtarname ile muacceliyet şartı gereğince Nisan 2012-Aralık 2012 dönemine ait kira bedelleri toplam 3.105 TL kira borcunun 30 gün içerisinde ödenmesinin istenildiğini,temerrüt ihtarının 6.4.2012 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini ancak sadece Nisan 2012 ay kira bedelinin ödendiğini, bu sebeple de davalının temerrüde düştüğünü ileri sürerek kiralanandan tahliyesini talep etmiştir.Davalı davanın reddini savunmuştur.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde.

Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de.

Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin özel koşullar 3. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Davacı 3.4.2012 tarihinde keşide ettiği, 6.4.2012 tarihinde davalıya tebliğ edilen ihtarname ile 2012 Nisan ay kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca Mayıs-Aralık 2012 aylar kirasını istemiştir. Davalı 30 günlük yasal sürede 18.4.2012 tarihinde 2012 Nisan ayı kirasını ödemiştir. TBK'nun 346.maddesinde yapılan düzenleme ile muacceliyet koşulu ortadan kaldırıldığına göre muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirasının ödenmemesi temerrüde esas alınamaz. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.