Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/3522 K.2013/5376

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, taraflar arasında 5.11.2008 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi bulunduğunu, 20.4.2011 tarihinde 2009 Ekim-2011 Nisan ayı arası kira parası ile muacceliyet şartı gereği 2011 Ekim ayına kadar olan toplam 6050 TL kira alacağının tahsili ve tahliye talebi ile davalı hakkında icra takibi başlattığını, davalı borçlunun itiraz etmediği gibi 30 günlük ödeme süresi içerisinde borcu da ödemediğini bildirerek temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, duruşmalara katılmadığı gibi, cevap dilekçesi de vermemiştir. Mahkemece, davacının kira ilişkisini ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davalı dava dilekçesi tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi davaya cevap da vermediğinden davayı inkar etmiş sayılır. Mahkemece, HMK. 169 ve devamı maddelerine göre davada dayanılan kira sözleşmesi,süresi, kira bedeli ve ödeme zamanına ilişkin olarak davalıya isticvap davetiyesi gönderilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.