Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/5109 K.2013/15668

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, haksız işgal tazminatının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda fuzuli şagil olduğunu ve bu nedenle aleyhine haksız işgal tazminatının tahsili amacı ile icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazının iptali ve icra inkâr tazminatının tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Takipte dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.1990 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. 2886 Sayılı Devlet İhale Kanun'unun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır.

İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç on beş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır.

Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Kanun'unun 15/p-3 maddesi hükmüyle Belediyeye, 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdarelerine ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür.

Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına alındığından, 2886 Sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2010/13-671 Esas, 2010/696 Karar sayılı içtihadında da bu husus benimsenmiştir.

Somut olaya gelince; 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesi kiralananın 2886 Sayılı Yasaya göre kiraya verilmesi halinde uygulanır. Bir başka deyişle belediyelerin yaptıkları bütün kira sözleşmelerine bu madde uygulanmaz. Ne var ki dosya kapsamından taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kiralananın 2886 Sayılı Yasaya göre kiraya verilip verilmediği anlaşılamamaktadır. Mahkemece yapılacak iş yukarıda açıklanan ilkelere göre davacı tarafından davaya konu kiralananın 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verilip verilmediğine dair araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde taşınmazın 6570 Sayılı Yasa kapsamında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.