Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/5553 K.2013/8991

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak, nitelik itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı – yeni malik, önceki malik ile davalı kiracı arasındaki mayıs 2005 başlangıç tarihli beş yıl süreli sözlü kira sözleşmesine göre, davalı kiracı tarafından kullanılan taşınmaza mermer atölyesi olarak kullanmak üzere ihtiyacı bulunduğunu, 21/05/2007 keşide 24/05/2007 tarihli ihtarname ile taşınmazın tahliye edilmesini istediğini, davalı kiracının tahliye etmediğini belirterek, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliyeye karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, ihtiyacın samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davacı önceki malikin halefi sıfatı ile açtığı davada, davaya konu taşınmazı 16/05/2007 tarihinde satın aldığını bildirerek mermer atölyesi olarak kullanmak üzere taşınmaza ihtiyacı olduğunu belirterek tahliyeyi istemektedir. Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sırasında beyanları alınan davacı tanıklarının taşınmazın mermer atölyesi işletmeye uygun olduğu yönündeki beyanları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de dava konusu taşınmazın tapuda konut olarak kayıtlı olduğu görülmektedir.Konut niteliğindeki taşınmazın işyeri olarak kullanılması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.