Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/6595 K.2013/9635

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu hakkında, kira bedelinin tahsili için başlattığı icra takibinin itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine icra mahkemesinden kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece kiralanan taşınmazın otopark olması nedeniyle hasılat kirasına tabi olduğu ve ödeme süresinin 60 gün olması gerekip, icra emrinde 30 gün gösterildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, dava dilekçesinde, davalı hakkında kira alacağına ilişkin olarak icra takibi yaptıklarını, davalı tarafından takibe itiraz edilmediği gibi yasal süresinde de ödemede bulunulmadığını belirterek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiştir. Davalı ise ödemeleri gerçekleştirdiğini ve borcu kalmadığını savunmuştur.

Hasılat kirası, ürün veren bir mal veya hakkın kullanılmak, semerelerinden yararlanılmak ve işletilmek üzere bir bedel karşılığında kiralayan tarafından kiracıya devredilmesine ilişkin sözleşme olarak tanımlanabilir. Borçlar Kanununun 270 (TBK 357) ve devam maddelerinde düzenlenen hasılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava dilekçesindeki açıklamalardan kiraya verilen yerin 1-2-3 nolu parsel içinde kalan 1700 m2 tel ile çevrili alan olduğu, kiracı tarafından açık otopark olarak işletildiği, işletme ruhsatının davalı kiracı adına alındığı, bu nitelemeye göre kiraya verilen yerin Türk Borçlar Kanununun adi kiraya ( Türk Borçlar Kanunu genel hükümlerine) tabi olduğu anlaşılmaktadır. Kiralanan adi kira hükümlerine tabi bulunduğundan, ödeme emrinde 30 günlük ödeme süresi verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile sözleşmenin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.