Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/6795 K.2013/9943

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, taşınmazın tahliyesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.04.2002 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya ait kiralanan market olarak kullanılmak üzere davalıya kiraya verilmiştir. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 4. maddesinde “Kira sözleşme süresi ilk kira ödemesinin yapıldığı tarihten itibaren 10 yıldır.

Kira süresinin sonundan 1 ay evvel taraflardan her hangi biri feshi ihbarda bulunmadığı takdirde kira sözleşmesinin 1'er yıllık dönemler için uzayacağı” kararlaştırılmıştır. İlk kira bedelinin ödemesinin 15/11/2002 tarihinde yapıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralanan, niteliği itibariyle çatılı iş yeridir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347. maddesi hükmü gereğince konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez.

Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir. Anılan düzenlemeye göre kiraya verenin, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdirme hakkı yoktur. Kiracı tarafından sözleşmenin feshedileceğinin bildirilmemesi nedeniyle kira sözleşmesi 1 yıl daha uzamış sayılır.

Kira sözleşmesinin süresi 10 yıl olup ilk defa uzadığından Türk Borçlar Kanunu'nun 347. maddesi 3. cümlesinin uygulanma şartları da oluşmamıştır. Tüm bu nedenlerle, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.