Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/6860 K.2013/9899

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava kira sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle tahliye ve akde aykırılık nedeniyle sözleşmede öngörülen cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının 20.01.2006 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile Motel, Kamping, Plaj ve Restaurant olarak kiraya verilen taşınmazda kiracı olduğunu, kira sözleşmesinin 8. maddesinde akde aykırılık halinde 50.000,00 TL cezai şart kararlaştırıldığını, müvekkilinin süre sonunda akdin yenilenmeyeceğini ihtar etmesine rağmen kiralananı tahliye etmeyerek akde aykırı davrandığını belirterek, kira akdinin sona ermesi nedeniyle kiralananın tahliyesine ve 50.000 TL tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taşınmazın 6570 sayılı yasaya tabi olduğunu bu nedenle akdin sona ermesi nedeniyle kiralananın tahliyesinin talep edilemeyeceğini, ayrıca akde aykırılık olmadığından tazminat talebinin reddine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ise davaya konu taşınmazın mülkiyetini tapu iptali ve tescil davası ile kazanan dava dışı Efe Yapı Kooperatifinin 16.12.2012 tarihli ihtarnamesine istinaden taşınmazı mülk sahibine teslim ettiğini, bu nedenle mülk sahibi olmayan davacı kiralayanın taşınmazın tahliyesini talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, akdin sona ermesi nedeniyle kiralananın tahliyesine, cezai şarttan indirim yapılarak 20.000 TL cezai şartın yasal faizi ile ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 20.01.2006 tarihili 5 yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi ile kiralanan “Komple motel, Kamping, Plaj, Restaurant”olarak belirtilmiş ve taşınmazın Turizm ve Tatil Köyü işletmeciliği olarak kullanılacağı kararlaştırılmış, sözleşmenin 8. maddesinde “kiracı 8 adet müstakil bina, bir adet müstakil tepe ev, arıtma tesisi, danışma evi, bir adet gazino, bir adet işçi evi teslim almıştır” düzenlemesine yer verilmiştir.

Sözleşmenin 5. maddesinde ise “Kira müddeti sonunda kiraya veren tarafından yasal imkanlar varsa kira sözleşmesi tarafların anlaşması ile fesh olunur veya uzatılır düzenlemesine yer verilmiştir. Ayrıca sözleşmenin 17. maddesinde sözleşmedeki madde ve şartlara uymayan tarafın karşı tarafa 50.000,00 TL tazminat ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Davacının akde aykırılık iddiası taşınmazın süre sonunda tahliye edilmemesine yöneliktir.

Sözleşmenin 17. maddesinde öngörülen, cezai şart genel olarak akde aykırılık durumunda öngörülmüş bir tazminat olup, akdin süre sonunda tahliye edilmemesi halinde uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Bu nedenle cezai şarta yönelik tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Tahliye yönünden ise, taşınmaz üzerinden musakkaf yapılar olduğu 05.10.2012 tarihli bilirkişilerce tespit edilmiş olmasına rağmen, mahkemece taşınmazın üstün vasfı, musakkaf olup olmadığını değerlendirilmeden ve taşınmazın dava tarihinde yürürlükte bulunan 6570 Sayılı Yasa'ya tabi olup olmadığı araştırılmadan karar verilmesi doğru olmadığı gibi, taşınmazın BK.ya tabi olduğu kabul edilse dahi, davaya konu taşınmazın yargılama sırasında sonuçlanan tapu iptali ve tescili davası ile mülkiyetinin dava dışı üçüncü kişiye geçmesi ve taşınmaz sahibinin ihtarı üzerine de taşınmazın mülk sahibine teslim edilmiş olmasına göre, davacının tahliye talep etme hakkı sona erdiğinden tahliye isteminin kabulüne karar verilmesi de isabetli değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.