Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/7412 K.2013/9843

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, icra takibine kısmi itiraz edilmesine bağlı temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiralayan vekili, 08.03.2012 tarihinde tahliye istemli olarak başlattığı icra takibinde, Aralık/2011-Mart/2012 dönemi 4 aylık kira parasının ödenmediğinden bahisle 5.500 TL alacağın tahsili talebinde bulunmuştur. Davalı borçlu süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; aylık kira parasının 700 TL olup, alacaklıya 4 ay için 2.800 TL kira borcu olduğunu bunun dışında bir borcu olmadığını belirtmiştir. Alacaklı vekili, icra mahkemesinde açtığı bu dava ile borcun itiraz edilmeyen kısmının ihtar süresi içinde ödenmediğinden bahisle davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Dava İİK’nun 269/a maddesi uyarınca tahliye istemine ilişkindir. Anılan madde hükmüne göre davanın ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden altı ay içinde açılması zorunludur. Kanunda tayin edilen bu süre bir hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden nazara alınması gerekir. Somut olayda ihtarlı ödeme emri davalı borçluya 22.03.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda, davanın en geç ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden altı ayın sonu olan 22.10.2012 günü mesai saati bitimine kadar açılması zorunlu iken dava, davacı vekili tarafından bu süre geçirildikten sonra 28.01.2013 tarihinde açılmıştır. Mahkemece davanın süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.