Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/7510 K.2014/922

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit ve istirdat davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalıya ait olan iş yerini 15/07/2008 tarihli bir yıl süreli sözlü kira sözleşmesi ile kiraladığını,aylık kira bedelinin 5.500,00 TL olarak kararlaştırıldığını ve kira bedeline karşılık her ay için bir adet olmak üzere on iki adet 5.500,00 TL bedelli çekin davalıya verildiğini, daha sonra tarafların sözlü anlaşması ile kira sözleşmesinin sonlandırıldığını ve müvekkilinin 06/08/2008 tarihinde kiralananı tahliye ettiğini belirterek kira bedeli karşılığı verilen onbir adet çekten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, davacının 15/06/2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile müvekkiline ait iş yerini kiraladığını, müvekkiline haber vermeden iki ay sonra kiralananı boşaltıp gittiğini, iş yeri anahtarının iki hafta sonra teslim alındığını, iş yerinin ancak 02/11/2008 tarihinde aylık 4.500,00 TL bedelle kiraya verildiğini, davacının haksız tahliyesi nedeniyle zararı doğduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında sözlü kira sözleşmesi yapıldığı, aylık kira bedelinin 5.500 TL olduğu ve kira bedellerine karşılık çek verildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin başlangıç tarihi davacı tarafından, taşınmazın tahliye edildiği ise davalı tarafından kanıtlanmalıdır. Davacı tahliyeyi, davalı ise kira başlangıcını yazılı delil ile kanıtlayamamıştır.

Ancak taraflar yemin deliline dayandığından davacıya kira başlangıcı, davalıya ise tahliye konusunda yemin delili hatırlatılıp sonucuna göre, öncelikle kira sözleşmesin başlangıç tarihi ile tahliye tarihi tespit edilmelidir. Kiracının, kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur.

Bununla birlikte kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Aksi halde hakim tarafından tenkise tabi tutulur. Bu durumda kiralayanın zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarda yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir.

Mahkemece, anahtar teslim tarihinden itibaren kiralananın sözleşmedeki bedel ile aynı koşullarda ne kadar sürede kiraya verilebileceği uzman bilirkişiye tespit ettirilerek, bu süreyle sınırlı olarak kiracının sorumluluğu belirlenmelidir.Ancak dava konusu taşınmazın 02/11/2008 tarihinde daha düşük bedelle yeniden kiraya verildiği gözetilerek taşınmazın aynı şartlarda kiraya verilebileceği sürenin bu tarihi geçmesi halinde, 02/11/2008

tarihinden sonraki dönem için kira bedelleri arasındaki fark gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.