Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/7587 K.2014/1061

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan takipte borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece konusuz kaldığından dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı ve davalı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmiş, hüküm vekalet ücretine hasren davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın konusuz kalması nedeniyle sona ermesi halinde kural olarak taraf vekilleri lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Ancak tarafların bunun aksini kararlaştırmasına da yasal engel yoktur. Bu durumda davanın konusuz kalması halinde de tarafların anlaşmaları doğrultusunda karar verilmelidir.

Somut olayda, taraflar arasında 01.05.2012 tarihinde “Kira Sözleşmesi Fesih Protokolü” başlıklı anlaşma imzalanarak taraflar arasındaki sözleşmeye konu kiralananın tahliye edilerek kiraya verene teslim edileceğini, bunun sonucu olarak da kira sözleşmesi nedeniyle devam eden derdest davalardan feragat edileceğini, söz konusu davalara ilişkin asıl alacak, faiz, icra ve dava vekalet ücretleri, icra ve dava harçları, inkar tazminatları vs. başka hiçbir nam ve kalem altında alacakları ve talepleri bulunmadığını karşılıklı olarak beyan ve taahhüt etmişler, 27.12.2012 tarihli celsede de taraf vekilleri protokol içeriğini doğrulamışlardır.

Söz konusu protokolün taraflar arasındaki davayı da kapsadığının protokol içeriğinden anlaşılmasına ve protokolde tarafların karşılıklı olarak vekalet ücreti talep etmeyeceklerinin kararlaştırılmış olmasına göre, tarafların anlaşmalarının aksine taraflar yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.