Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/7693 K.2013/10591

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiraya veren tarafından davalı kiracı hakkında kira parasının tahsili için tahliye istemli olarak yapılan icra takibine davalı kiracının itiraz etmesi üzerine icra mahkemesinden itirazın kaldırılması,kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunulmuş, icra mahkemesince davanın kısmen kabulü ile itirazın 523.83 TL asıl alacak ve 16.15 TL işlemiş faizi üzerinden kaldırılmasına, fazlaya ilişkin kısmın iptaline, tahliye talebinin ve her iki tarafın icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi üzerine, karar davacı kiraya veren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, duruşma tutanakları içeriğine, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı kiraya veren vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı kiraya veren vekilinin tahliye ve icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı kiraya veren, 3.4.2009 tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanarak ... İcra Müdürlüğü'nün 2009 / 4272 sayılı dosyasında 16.11.2009 tarihinde davalı kiracı aleyhine başlattığı icra takibinde, aylık 400 TL'den birikmiş sekiz aylık kira parası 3.200 TL ve işlemiş faizi 7.89 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı kiracı, taraflar arasında kiralanan çay bahçesine ilişkin yazılı kira sözleşmesi bulunduğunu, alacaklıya böyle bir kira borcunun bulunmadığını belirterek, icra takibini durdurmuştur. Davacı kiraya veren tarafından itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine yönelik açılan işbu davada da, davacı tarafından imzası inkar edilmeyen 15.4.2007 başlangıç tarihli, bir yıl süreli ve yıllık 550 TL bedelli kira sözleşmesi sunulmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu alacaklının itiraza uğrayan sözlü kira sözleşmesine dayanarak itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine dair kararı Dairemizin 29.9.2011 gün ve 2011 / 4504 esas ve 2011 / 9930 karar sayılı kararı ile davalı kiracı kiracılık ilişkisine karşı çıkmadığına göre davalı kiracı tarafından sunulan ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 15.4.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi çerçevesinde uyuşmazlığın çözülmesine işaretle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece yazılı kira sözleşmesi gereğince davalı kiracının takip konusu edilen döneme ilişkin ödenmeyen kira borcunun olup olmadığının belirlenmesi yönünden bilirkişi incelemesi yapılarak, davalı kiracının 523.83 TL kira borcunun bulunduğunun saptanması üzerine bu miktar asıl alacak ve işlemiş faizi üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davalı kiracı, kiracılık ilişkisine karşı çıkmadığına ve sunmuş olduğu 15.4.2007 tarihli kira sözleşmesi gereğince kiralananda kiracı olduğunu kabul ettiğine göre

anılan yazılı kira sözleşmesi gereğince kira borcunu ödemekle yükümlüdür. Öte yandan icra dosyası üzerinden kendisine gönderilen Örnek 13 ihtarlı ödeme emri İcra ve İflas Kanunu'nun 269 / 1 maddesinin göndermesi ile 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 315. maddesinde ( mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 260. maddesi ) düzenlenen temerrüt ihtarnamesi niteliğinde olup, ödeme emri ile verilen yasal otuz günlük süre içinde kira borcunun tamamını ödememesi halinde temerrüte düşer.

Davalı kiracı ödeme emri ile kendisine tanınan yasal süre içinde icra takibi konusu edilen dönem kira parasının tamamını ödemeyerek temerrüte düştüğünden mahkemece temerrüt nedeniyle davalı kiracının kiralanandan tahliyesine karar verilmesi gerektiği gibi, itirazın kısmen kaldırılmasına karar verildiğine göre, davacı kiraya veren yararına talebi doğrultusunda karar altına alınan asıl alacak miktarı üzerinden İcra İflas Kanunu’nun 68 / son maddesi hükmü gereğince icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken tazminat talebinin reddine karar verilmesi de isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.