Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/7899 K.2013/9914

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için haciz ve tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı-borçlu tarafından yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin kefil hakkında açılan davanın reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı alacaklının, davalı borçlu hakkında verilen karara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı ile davalı kiracı arasında düzenlenen 21.08.2006 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı- alacaklı 23.09.2011 tarihinde başlattğı icra takibi ile 2010 yılı aylık kira bedellerinin sözleşmedeki %25 artış şartına göre 1220,70-TL, 2011 yılı aylık kira bedelinin 1525,87-TL olarak ödenmesi gerekirken davalının 2010 yılında aylık kira bedelini 1000-TL, 2011 yılı aylık kira bedelini 1100-TL olarak ödemediğini ileri sürerek toplam 3074,27-TL eksik ödenen kira alacağının tahsili amacıyla haciz ve tahliye istekli talepte bulunmuş ödeme emrinin tebliği üzerine davalı takibe süresinde itiraz ederek davacının yatırılan kira bedelini 2 yıl süre ile ihtirâzi kayıt ileri sürmeksizin, aldığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir.

Davacı-alacaklının kira sözleşmesindeki artış şartı uygulamaksızın ödenen kira bedellerini ihtirâzi kayıt ileri sürmeden alması artış şartına bağlı alacağından vazgeçtiği anlamına gelmez. Davacı alacaklı itiraz üzerine süresinde itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunduğuna göre mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken olaya uygun düşmeyen daire kararına dayanılarak isteğin reddine karar vermesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.