Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/8138 K.2013/10457

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağı ilişkindir. Mahkemece temerrüt nedeniyle tahliyeye ve alacak isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının 1.7.2010 başlangıç tarihli ve süresiz kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, kiraları ödememesi nedeniyle temerrüt ihtarı gönderildiğini, 30 gün içinde borç ödenmediğinden temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini, 2010 yılı Ağustos ayının faiziyle birlikte 325,92 TL, Ekim ayının faiziyle birlikte 57,87 TL, Aralık ayının faiziyle birlikte 56,94 TL, 2011 yılı Ocak ayının faiziyle birlikte 56,87 TL, Eylül ayının faiziyle birlikte 211,11 TL olmak üzere toplam 708, 32 TL’ nin işlemiş faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise; borcu olmadığını, davacının talimatıyla kiradan düşmek kaydıyla, apartman ortak giderlerine ödeme yaptığını savunmuştur. Mahkemece, temerrüt nedeniyle tahliyeye ve alacak isteminin kısmen kabulü ile 2011 yılı Eylül ayı kirasından eksik ödenen 200 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Davalı borçlu 5.3.2013 tarihli duruşmada 2011 yılı Eylül ayından eksik gönderdiği 200 TL yi halen ödemediğini, ancak kiraya mahsuben kiraya verenin muvafakatiyle ortak gider olarak yönetime ödemede bulunduğunu beyan etmiştir. 18.10.2012 tarihli belge içeriğinden zorunlu olarak binanın ortak alanlarının onarımı ve güvenlik için kat maliklerinden 200'er TL para toplandığı, davalı kiracıdan da kiradan mahsup edilmek üzere 200 TL alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece apartman yöneticisi bulunmadığından söz edilerek davalı kiracı tarafından apartmana yapılan giderin kiraya mahsup edilemeyeceği kabul edilmiş ise de. Kat Mülkiyet Kanun'unun 34. maddesine göre sekiz bağımsız bölümü olmayan binalarda yöneticinin seçilmesi zorunlu değildir. Öte yandan binada yapılan giderlerin kiraya veren tarafından yapılması gereken gider niteliğinde olması halinde, kiracı binaya yapılan masrafı kiradan mahsup edebilir.

Bu durumda; kiralananın bulunduğu binanın onarılması için yapılan giderlerin, kiralayandan alınması gereken gider olup olmadığı üzerinde durularak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.