Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/8183 K.2014/896

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalıya kiralanan .. ve .. nolu dairelerin erken tahliye edilmesi nedeniyle yoksun kalınan kira alacağı, mobilyalı kiralanan daire için eşya bedeli ve aidat alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile .. nolu daire için iki aylık kira bedeli 4.500 TL, .. nolu daire için 2 aylık kira bedeli 5.000 TL, eşyalar için 6.750 TL ve aidat giderleri için 3.420 TL olmak üzere toplam 19.670 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ve 27.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile davacının 12 nolu daireyi 01.02.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 01.08.2005 tarihinde ise .. nolu daireyi sözlü kira sözleşmesi ile mobilyalı olarak davalıya kiraladığını, davalının 2008 yılı Temmuz ayı sonunda her iki daireyi boşaltıp gittiğini belirterek ...nolu daire için iki aylık kira kaybı 4.500 TL, .. nolu daire için üç aylık kira kaybı 7.500 TL olmak üzere toplam 12.000 TL kira kaybı alacağı, götürülen eşyalar için 6.750 TL, aidat borçları için ise 3.420 TL olmak üzere toplam 22.170 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiş,

davalı vekili süresinde feshi ihbar yaparak her iki dairenin boşaltıldığını, 11 nolu dairenin eşyalı olarak kiralanmadığını, apartman giderlerini ise davalının ödediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdir de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının ... ve .. nolu daireler için istenen erken tahliye sebebiyle uğranılan kira kaybı alacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı 11 nolu daireyi 01.08.2005 tarihinde davalıya mobilyalı olarak kiraladığını belirterek eldeki davayı açmış, davalı ise kiranın başlangıcına karşı çıkmayarak dairenin eşyasız olarak kiralandığını savunmuştur, 11 nolu daire için taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığı ve teslim edildiği iddia edilen eşyalarla ilgili bir demirbaş listesi bulunmadığından davalıya teslim edildiği iddia edilen eşyalar yönünden ispat yükü davacıya aittir ayrıca ispat yükü davacıya ait olduğundan davacının 16.06.2011 tarihli celsede yemin ederek dairenin eşyalı kiraya verildiğine dair beyanının da hukuken geçerliliği yoktur,

istenilen eşyaların değerleri itibarıyla tanıkla ispatı mümkün değildir, davacı vekili dava dilekçesiyle her türlü delil tabiriyle yemin deliline de dayandığı ve 30.07.2009 tarihli dilekçesiyle yemin teklifinde bulunduğu halde davalıya yemin için davetiye gönderilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken 20.10.2009 tarihli celsede belirtildiği şekilde taşınmazın eşyalı tesliminin maddi vakıa olduğu bu nedenle tanıkla ispat edilebileceği belirtilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Davacı vekili dava dilekçesi ile aidat borçları için 500 TL alacak talebinde bulunmuş, davaya konu taşınmazın bulunduğu apartman yönetiminin mahkemeye yazdığı 15.03.2010 tarihli yazı sonucu talebini ıslah ederek aidat borçları için 3.420 TL talep etmişse de ; ilgili apartman yönetimi mezkur yazıda davalının 3.420 TL aidat borcu bulunduğunu, bu borcun 1.200 TL sinin davacıdan tahsil edildiğini bildirmiştir, kiracının ödemesi gereken aidat borcunu kiralayan kendisi ödemek koşuluyla kiracıdan isteyebilir. Kiralayan, aidat borcunu yönetime ödemeden kiracıdan isteyemez. Bu durumda aidat alacağının davacının apartman yönetimine ödediği miktar üzerinden kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Davacının 11 nolu daire için kira alacağı talebinin kısmen kabulüne karar verildiği halde reddedilen miktar üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.