KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2013/8215 E., 2014/1339 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 06/12/2012
- Numarası
- 2010/419-2012/1098
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağından dolayı yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece istemin reddi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, 11.09.2008 başlangıç tarihli, sözlü kira akdine dayanarak ödenmeyen aylık 750 TL'den 2010 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları kira bedellerinin tahsilini istemiş, davalı ise davacıyla arasında herhangi bir sözlü anlaşma bulunmadığını, açılmış bir kira tespit davası bulunmadığını, önceki malikle yaptığı anlaşma gereği aylık 75 TL kira bedeli ile kiracı olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacı kiraya verene aittir. Davacının bildirdiği kira bedeli inkar edildiğine göre sözlü anlaşma gereği bu miktar kira ödenmesi gerektiğinin davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ne var ki davacı aylık kiranın 750 TL olduğunu yazılı bir belge ile kanıtlayamamıştır. Bu hususun kanıtlanması HUMK.'nun 288. (HMK 200) maddesindeki ispat kuralına tabidir.
Bu nedenle yıllık kira miktarına göre kira bedeline ilişkin iddianın tanıkla kanıtlanması da mümkün değildir.
Bu durumda mahkemece davacının delil listesinde her türlü kanuni delil ibaresinin bulunmasına, bunun yemin delilini de kapsadığına göre davacıya aylık kira miktarının ne olduğu konusunda '' davalı kiracı mirasçılarına '' yemin teklif edip etmeyeceği sorularak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/8215, K. 2014/1339, 10 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama