KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2013/8914 E., 2014/1962 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2014
- Mahkemesi
- İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 01/02/2013
- Numarası
- 2012/171-2013/69
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı-karşı davacı ve davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, hor kullanma tazminatının karşılık dava ise iyileştirme bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın ve karşılık davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere bilirkişi raporlarına göre davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekillerinin faize ilişkin temyizlerine gelince:
Asıl davada davacı-karşı davalı hor kullanma tazminatı olarak tespit edilen 8.100 TL den şimdilik 1.000 TL'nin tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiş, 21.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 3.200 TL artırarak 4200 TL'nin tahsilini istemiştir.
Davalı karşı davacı ise dava dilekçesinde iyileştirme bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle tahsilini istemiştir. davalı-karşı davacı 24.12.2003 tarihinde dava değerini 2.100 TL olarak islah etmiştir.
Mahkemece asıl davada 1.000 TL'sının tahliye tarihi olan 06.06.2008 tarihinden 3.200 TL'sının ise ıslah tarihinden, karşılık davada ise 1.000 TL'sının dava tarihinden, 1.100 TL'sının ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/8914, K. 2014/1962, 24 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama