Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/8935 K.2014/3064

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı ve davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılar tarafından açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacıların davalıya 527,93 TL borçlu olmadığının, 11.014,38 TL borçlu olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin davacıların borçlu olmadığının tespitine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 21.07.2004 tarih, 5219 Sayılı Kanunla değişik 427.maddesi ve 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile HUMK.na eklenen Ek Madde 4 uyarınca yeniden değerleme oranına göre ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.03.2005 tarih ve 9-82 esas ve 126 karar sayılı ilamı uyarınca temyiz konusu alacak (kabul edilen kısım) hüküm tarihinde 1.820 TL'nin altında bulunduğundan hükmün kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine

2-Davacılar vekilinin borçlu olduklarının tespitine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı kiracılar vekili, dava dilekçesinde, şehirlerarası otobüs terminalindeki 31 (285) nolu işyerinin davacıların murisi ...'e 25/03/1994 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, sözleşme süresinin sona ermesinden sonraki dönemler için kira bedelinin ne kadar olacağı hususunda sözleşmede bir hüküm bulunmadığını, müvekkillerinin hakkaniyete uygun artırım yapılarak 2005 yılında 316 TL, 2006 yılında 400 TL, 2007 yılında 450 TL, 2008 yılında 480 TL 2009 yılında 550 TL ödeme yaptığını ancak Belediye Encümeni tarafından belirlenen kira miktarlarının ödenmediği gerekçesiyle davalı ... tarafından ....

İcra Müdürlüğünün 2010/293 esas sayılı dosyası ile 31/05/2005-07/12/2009 tarihleri arası kira farkı alacağı 7019 TL ve işlemiş faiz bedeli 4523,11 TL olmak üzere toplam 11.542,31 TL'nin davacılardan tahsili amacıyla takip yapıldığını, yasal sürede takibe itiraz edildiğini belirterek davacıların takibe konu kira farkı ve işlemiş faiz alacağı nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların 2005-2009 döneminde Encümen Kararıyla belirlenen kira bedellerinin tamamını ödemediklerinden fark oluştuğunu, davacıların dava açmakta hukuki yararlarının

./..

olmadığını ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece Encümen kararıyla belirlenen kira miktarı ile davalı tarafından kabul edilerek ödenen kira miktarı arasındaki talep edilebilir kira farkının, 6.272,40 TL gecikme zammının ise 4.741,98 TL olduğu belirtilen bilirkişi raporu esas alınarak, takibe konu dönemler için 11.014,38 TL yönünden davacıların borçlu olduğunun tespitine, 527,193 TL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 25/03/1994 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira sözleşmesinde davaya konu dönemler için bir artış şartı düzenlenmemiştir. Mahkemece davaya konu edilen dönemler için Encümen Kararı ile belirlenen kira miktarları esas alınarak karar verilmiş ise de, Encümen kararı ile tek taraflı olarak belirlenen bu artış kiracıları bağlamaz.

Davalı kiralayan tarafından tek taraflı olarak belirlenen kira bedelinin ödenmesinin istenmesi mümkün değildir. Kira parasının istenilen miktarlarda olduğu davalı kiralayan tarafından kanıtlanamadığına göre davalının kabul ettiği kira miktarlarına itibar edilmesi gerekir.

Bu nedenle davacıların uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin kabul ettiği kira miktarları dikkate alınarak bu bedeller üzerinden eksik ödeme olup olmadığı konusunda denetime elverişli bilirkişi raporu alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.