Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/9016 K.2013/11494

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye, alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, TBK.nun 315. maddesine (BK.nun 260. md.) dayalı temerrüt nedeniyle tahliye davası ve kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında 22.03.2010 tarihli 3 yıl süreli sözleşmenin düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı, davalının ikinci yıl kira parasını sözleşme şartlarına uygun olarak arttırıp yatırmasına rağmen üçüncü yıl gerekli arttırımı yapmadığını, 2095.- TL alacağının ödenmesi için noter ihtarnamesinin tebliğine rağmen davalının borcunu ödemeyerek temerrüde düştüğünü, alacağın yasal faizi ile tahsiline ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında alacak talebinden feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, yıllık kira alacağının 11/12 sine isabet eden bölümünü ödemesine rağmen davacının kötü niyetli olarak tahliye talep ettiğini, yazılı iki ihtarda bulunulmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Davacı dava dilekçesinde, temerrüt nedeniyle tahliye isteminde bulunmuş, yargılama sırasında da bu talebini tekrarlamıştır. Hakim taleple bağlı olup, talepten fazlasına veya talepten başka bir şeye karar veremez. Talep temerrüt nedeniyle tahliye olduğuna göre, temerrüt nedeniyle tahliye şartlarının incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, talep dışına çıkılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.