Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/9038 K.2014/598

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar Dairemizin 31.01.2013 gün ve 2013/9-2013/1375 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeniyle akdin feshi ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne akdin feshi ve kiralananın tahliyesine dair verilen karar davalının temyizi üzerine Dairemizin 31.01.2013 tarih ve 9/1375 sayılı kararı ile bozulmuş, bozma kararı üzerine davalı tarafından süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından işletilen alışveriş merkezinde 7m2 lik bir alanın stant olarak davalıya kiralandığı halde davalının kendisine tahsis edilen yeri genişleterek 10,80m2 lik alanı kullandığı gerekçesi ile davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece akde aykırılığın gerçekleştiği benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar düzeltme istemine konu bozma ilamında; sözleşmenin özel şartlar 2.maddesinde kiralanan standın 7m2 lik alanı kaplayacağının kararlaştırıldığı, davalının sözleşmenin bu hükmüne aykırı olarak daha fazla yer kullanmasının kiralananın kullanımı ile ilgili olmadığı bu nedenle akde aykırılıktan söz edilemeyeceği ve tahliye sonucunu doğurmayacağı, davacının dava dilekçesinde akdin feshini istediğine göre mahkemece sözleşmenin feshi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca tahliye kararı verilmesinin doğru olmadığı belirtilmiştir.

Akde aykırılık olgusu olarak iddia edilen hususların kiralananın bizzat kullanımı ile ilgili olması gerekir. Dairemizin öteden beri yerleşen uygulamaları ve kararları da bu yöndedir. Olayımızda ise gerek iddia, gerek yapılan keşif sonucu akde aykırılık olarak öne sürülen bölümlerin kiralananın dışında kaldığı tespit edilmiştir.

Kiralananın dışında kalan yere yapılan tecavüzler tahliye davasının konusunu değil genel hükümler dairesinde çözüme kavuşturulması gereken uyuşmazlığın konusunu oluştururlar Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi doğru değildir.