Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/9667 K.2013/11482

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalı-borçlunun itirazı üzerine, davacı-alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı davalı borçlu aleyhine 06.12.2012 tarihinde başlattığı haciz ve tahliye talepli icra takibinde kontrata dayalı 6.000.- TL asıl alacak ile 600.- TL gecikme cezasının tahsilini talep etmiş, davalı ödeme emrinin tebliği üzerine süresinde sunduğu itiraz dilekçesinde kiracılık sıfatına ve aylık kira parasına itiraz etmemiş, yaptığı ödemelere ilişkin sunduğu belgelerin dikkate alınmasını, borcu olmadığını, tadilat masrafı yaptığını, gecikme cezasının fahiş olduğunu bildirmiştir.

Davalı alacaklının takip dosyasına sunduğu taraflar arasında düzenlenen 01.03.2005 tarihli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı alacaklı aylık 750.- TL hesabı ile 2012 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık aylarının kira parasının tahsilini talep etmiş olmasına göre davalı borçlunun sunduğu 25.05.2012 tarihli 425.- TL, 21.12.2012 tarihli 1.366.- TL PTT makbuzları ile yatırılan paraların alıcısına ödenip ödenmediğinin ilgili PTT müdürlüğünden araştırılması sonucunda ödeme savunması üzerinde durulması,

yine sözleşmenin özel şartlar bölümü 20. maddesinde zamanında ödenmeyen kira bedelleri için % 10 gecikme cezası uygulanacağının kararlaştırılmış olmasına göre 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile 6101 sayılı Yürürlük Kanununa göre temerrüt faizine ilişkin TBK.nun 120. maddesi hükümleri görülmekte olan davalara da uygulanacağından temerrüt faizi konusunda da TBK.nun 120. maddesi çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.