Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/10240 K.2014/12949

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı kiraya veren tarafından davalı kiracı aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı kiraya veren icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemenin uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine dair kararı davacı kiraya veren tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 01.04.2012 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede ilk yıl aylık kirasının 950 TL, ikinci yıl aylık kirasının 1.000 TL olacağı düzenlenmiştir. Dosyaya sunulan kira sözleşmelerine göre taraflar arasındaki kiracılık ilişkisinin 2002 yılından beri devam ettiği anlaşılmaktadır.

Nitekim arsa olarak ikinci el oto satış galerisi amacıyla kullanılmak üzere kiralanan taşınmaza Marmaris Belediyesi'nce de 14.11.2003 tarihinde iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilmiştir.

Son olarak kira sözleşmesinin 01.04.2012 tarihinde yazılı olarak yenilenmesinden sonra, davalı kiracının Ocak- Haziran 2013 arası aylar kirasını ödememesi üzerine, davacı kiraya veren tarafından 28.06.2013 tarihinde Marmaris 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013 / 2314 sayılı dosyasında tahliye istekli icra takibi başlatılmıştır.

Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı kiracı kiralananı 2002 yılından itibaren oto galerisi olarak kullandığını, üzerindeki yapılar ve düzenlemelerin kendisi tarafından yapıldığından aylık kira parasının makul bir bedel olan 300 TL olarak kararlaştırıldığını, bu miktar üzerinden de kira paralarını tam ve düzenli şekilde ödediğini, Marmaris Belediyesi tarafından Nisan 2012 ayında iş yerinin mühürlenmesine rağmen kira ödemelerini sürdürdüğünü, davacı kiraya verenin talep ettiği bedeli kabul etmediğini belirterek, takibe, borca ve ödeme emri ile istenilen faize itiraz ettiğini belirtmiştir.

Takibe itiraz edilmesi üzerine açılan işbu davada da, davalı kiracı itiraz sebeplerini tekrar etmiştir.

Dosya kapsamına göre kiralanan taşınmaza ilişkin 17.04.2002 tarihinde belediye encümeni tarafından verilen on yıllık muvakkat yapı izin süresinin dolması nedeniyle davalı kiracının iş yeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edildiği, buna rağmen kiralananda çalışmanın sürdürülmesi nedeniyle durumun 20.04.2012 tarihinde tutanakla tespit edilerek, kiralananın 27.04.2012 tarihinde mühürlenip, davalı kiracının ticaret ve sanattan men edildiği görülmektedir.

Davalı kiracı ise var olan duruma rağmen söz konusu hukuki ayıbın kiraya veren tarafından giderilmesini talep etmemiş, kira sözleşmesini feshetmemiş, aksine sunmuş olduğu banka dekontlarına göre aylık 300 TL'den kira ödemelerini sürdürmüştür. Bu şekilde kiralanandaki kiracılığını sürdürme iradesini ortaya koymuştur.

Kaldı ki gerek itirazında, gerek yargılamadaki savunmasında, kiralananın sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli şekilde bulundurulma yükümlülüğünün davacı kiralanan tarafından yerine getirilmediğine ilişkin bir karşı çıkışı da bulunmamaktadır. O halde kira sözleşmesinin ayakta ve geçerli olduğunun, davalı kiracının sözleşme gereğince kira ödeme yükümlülüğünün devam ettiğinin kabulü gerekir.

Davalı kiracının itirazı sadece kira miktarına ve bu bedel üzerinden kira paralarının ödendiğine ilişkin olup, İcra ve İflas Kanunu'nun 63. maddesi gereğince borçlu itiraz sebepleri ile bağlıdır. İtirazın kaldırılması davasında alacaklının dayandığı senet metinden anlaşılanlar dışında itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez. Davalı kiracı, icra takibine itirazında kira sözleşmesine itiraz etmediğine göre, uyuşmazlığın sözleşme hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekir.

Bu itibarla mahkemenin işin esasını inceleyerek sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken, davacı kiraya veren tarafından kiralananın kullanmaya elverişli şekilde bulundurulması yükümlüğünün yerine getirilmemesi nedeniyle davalı kiracının kira borcu olup olmadığının incelenmesinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile davayı reddetmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.