Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/10582 K.2014/12569

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, taşınmazın tahliye sonrası yeniden kiraya verilemediğinden ve hor kullanıldığından bahisle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yeniden kiraya verme süresine ilişkin tazminat isteminin reddine, hor kullanma tazminatı isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından reddedilen bölüme yönelik temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taşınmazın kiraya verememesinden kaynaklanan tazminat isteminin reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili; davalının 01.11.2011 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının bitişik işerini daha önceden kiracı olarak kullanması nedeniyle aradaki duvarı kaldırarak her iki işyerini birlikte kullanmaya başladığını, kiralananın verilen tahliye kararı sonrası Temmuz/2012 tarihinde tahliye edildiğini, ancak davalının aradaki duvarı örmesine rağmen sıvasını düzgün yapmadığını, boyasını ise hiç yapmadığını, seramiklere kasten zarar verdiğini,

ayrıca tahliye edilen işyerinin önüne masa sandalye koyarak işyerinin yeniden kiraya verilmesini engellediğini belirterek 1.306,71 TL hor kullanma bedeli ve taşınmazın yeniden kiraya verilememesi nedeniyle 2.400 TL tazminatın tahsilini istemiştir. Davalı ise; tahliyenin davacının isteği doğrultusunda gerçekleştiğini, kiralananın hor kullanılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece kiralananın mahkeme kararı ile tahliye edildiğinden bu tarihten sonrasına ilişkin kira alacağı isteminin reddine, hor kullanma tazminatı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.11.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacının 2011/Haziran- Ekim dönemi kira bedelleri konusunda temerrüde düşmesi sonucu Çine Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/960 esas 2012/140 karar sayılı kararı ile tahliyesine karar verilmiş ve tahliye hükmü 25.07.2012 tarihinde icra marifetiyle yerine getirilmiştir. Davacı; tahliye edilen işyerinin önüne davalının masa sandalye koyarak yeniden kiraya verilmesini engellediğini bu nedenle kira kaybı yaşadığını belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalının iddiaya konu eylemi haksız fiil niteliğinde olup haksız fiil nedeniyle oluşan zararın TBK 50, 51 ve devamı maddeleri çerçevesinde değerlendirilip hükme bağlanması görevi HMK’nun 2/1.maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesine aittir. Mahkemece bu istek hakkında tefrik kararı verilip dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın erken tahliye tazminatı gibi düşünülüp yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.