Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/10852 K.2014/13629

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının 01/12/2007 başlangıç tarihli, beş yıl süreli sözleşme ile KDV hariç aylık 4.167 TL bedelle kiracı olduğunu, ödenen kira bedeli emsallerine göre düşük kaldığını belirterek 01/12/2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık kira bedelinin 9.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile 01/12/2012-30/11/2013 dönemi aylık kira bedelinin 9.000 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

1.Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davalı vekilinin tespit edilen kira bedelinden hak ve nasafet ilkesine göre indirim yapılmadığına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Kiralanan taşınmazın getireceği kira bedelinin 18/11/1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hak ve nasafete göre saptanması gerekir. Bunun için dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parası bilirkişiler tarafından brüt olarak belirlenmelidir. Böyle bir belirleme yapılırken, benzer yerlerin kira sözleşmeleri incelenmeli (taraflardan emsal göstermelerini istemek ya da re'sen emsal araştırması yapmak suretiyle); dava konusu yer ile ayrı ayrı karşılaştırılmalı, kira parasına etki eden hususlar üzerinde de ayrıca durulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, kiralananın boş olarak kiraya verilmesi durumunda serbest koşullarda getirebileceği kira parası tespit edilse de, davalının eski kiracı olduğu da gözetilerek belirlenen brüt kira üzerinden hak ve nasafet indirimi yapılması gerekirken hak ve nesafet indirimi yapılmadan hüküm kurulması doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.