Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/1095 K.2014/2108

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağına ilişkin olarak yapılan icra takibinden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde.

Davalı tarafından davacı aleyhine 01 Ocak 2003 tarihli şifahi kira sözleşmesine dayalı olarak 9.300,00 TL. kira alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, söz konusu icra takibinde ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğunu, davacının tapu dairesine gittiğinde adına kayıtlı taşınmaza haciz konulması nedeniyle takipten haberdar olduğunu, davacıya ödeme emri tebliğ edilmediğinden takibe itiraz edemediğini, davacı ile davalı arasında herhangi bir kira akdinin bulunmadığını, davacının yaklaşık 40 yıldır Ankara ilinde ikamet ettiğini, davacının en son 1977 yılında Kdz.

Ereğli ilçesinde ikamet ettiğini, davacı ile davalı arasında ne yazılı ne de şifahi herhangi bir kira sözleşmesi mevcut olmadığını, davacının davalıya ait herhangi bir evde kiracı sıfatıyla da oturmadığını belirterek borçlu olmadığının tespiti ile %40 'dan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde.

Davacının davalıya ait olan dairede 2003 yılından 2006 yılının başına kadar kiracı olarak oturduğunu, davacının kiralarını ödemediğini, bunun için hakkında icra takibi yapıldığını, icra dosyasından ödeme emri gönderildiğini, verilen yasal süre içinde kira parası ödenmediği için aleyhine temerrüt nedeniyle tahliye davası açıldığını, daha sonra gecikmeli de olsa bu Eyüp 2. İcra Dairesinin 2005/217 nolu icra dosyasına kira borcunu ödediğini, bu takipten sonra davacı aleyhine aynı icra dairesinde 2010/2713 sayılı takibi yaptığını ancak bu takipte parasını tahsil edemediğini, bu nedenle davacıya ait daireye haciz koydurduğunu,

davacının gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı 01/01/2003 tarihli sözlü kira ilişkisini kabul etmemiştir. Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmaması ve davalının iddia ettiği kira sözleşmesine davacının karşı çıkması durumunda, kira sözleşmesinin başlangıç tarihi, süresi ve kira parasının miktarının kiralayan davalı tarafından kanıtlanması gerekir. Kiralayan davalı, kira ilişkisini kanıtladıktan sonra davacının da varsa ödeme savunmasını kanıtlaması gerekir.

Davacı taraf açıkça muvafakat etmediğinden talep edilen yıllık kira miktarına göre kira ilişkisinin varlığının ve kira miktarının tanıkla kanıtlanması mümkün değildir. İstanbul 20. İcra Hukuk Mahkemesinin 2005/349 Esas sayılı dosyası kesinleşmiş icra takibine dayalı tahliye davası olup, dar yetkili icra mahkemesinin verdiği karar genel mahkeme için kesin hüküm oluşturmaz.

Yine İstanbul 28.İcra Dairesinin 2010/2713 Esas sayılı dosyasında borçluya yapılan tebligatta borçlunun taşınmazdan taşındığının halen orada oturan şahıs tarafından bildirilmesi ve tebliğ memurunun bunu tebligata şerh etmesi davacının davalının kiracısı olduğunu göstermez.

Mahkemece, kiralayan davalının kira sözleşmesinin başlangıç tarihi, süresi ve kira miktarı konusunda delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.