Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/11181 K.2014/13852

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye edilen taşınmazın ihtiyaca tahsis edilmeyip üçüncü kişiye kiralanmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili.

Müvekkilinin davalıya ait işyerini kiracı olarak kullanmakta iken Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/805 Esas ve 2007/1711 Karar sayılı ilamıyla iş yeri ihtiyacı nedeniyle taşınmazın tahliyesine karar verildiğini, davacının 20/05/2008 tarihinde iş yerini tahliye ettikten sonra bu iş yerinin 3. kişiye kiraya verildiğini, davalının iş yerine ihtiyaç nedeniyle değil başkasına kiraya vermek amacıyla kiralananı tahliye ettirdiğini, davacının dava konusu yerde 07/04/1999 tarihinden beri kiracı olduğunu işini ve müşterilerini bu yerde bulduğunu, daha sonra aynı yerde aynı vasıfta başka bir kiralanan bulamadığını,

31/07/2008 tarihinde iş yerini terk etmek zorunda kaldığını, terk etmeden dolayı yıllık gelir kaybının 9.000 TL olduğunu, ayrıca terk etmeden dolayı manevi zarara uğradığını belirterek 1.000TL maddi tazminat ile 5.000TL manevi tazminatın 20/05/2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının aynı şekilde başka bir işyeri bulabileceğini, davacının ticareti terk etmesinin kendi kusuru olduğunu, tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece 6098 sayılı yasanın 6101 sayılı yasanın geçici 2. maddesi uyarınca olaya uygulanabileceği gerekçesiyle, son bir yılın kira bedeli olarak 6.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 07.04.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı ve taşınmazın Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’ nin 2007/805 Esas, 1711 karar sayılı ilamı sonucu 20.05.2008 tarihinde tutanakla tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yine kiralananın dosyada mevcut 21.06.2010 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi ile 3. kişiye kiralandığı hususunda da uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava tarihi 13.05.2011 olup, dava tarihi itibarı ile 6570 Sayılı Yasa hükümleri uygulanmalıdır. İhtiyaca dayalı olarak tahliye edilen taşınmazın kanuni süre içinde mücbir sebep olmaksızın eski kiracısı dışında üçüncü bir kişiye kiraya verilmesi 6570 Sayılı Yasanın 15.maddesine aykırılık teşkil etmektedir. 6570 Sayılı Yasanın cezalandırma maddeleri 6098 sayılı yasanın 16. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılmıştır.

Mahkemece bu durumda davacıya zararlarının nelerden ibaret olduğunun açıklattırılması, davacı tarafından kira sözleşmesine konu taşınmazla aynı şartlarda bir taşınmazın ne kadar süre içinde yeniden kiralanabileceği uzman bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek, tespit edilecek bu makul süre kadar kazanç kaybından kiraya verenin sorumlu tutulması gerekirken, yazılı gerekçe ile 6098 Sayılı Yasa uyarınca uyuşmazlığın çözülmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.