Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/11378 K.2014/12189

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacı alacaklının tahliye isteminin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı alacaklının alacağa ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan icra dosyasında bulunan Örnek 13 nolu ödeme emrinde yedi günlük itiraz süresi ve otuz günlük ödeme sürelerinin yazılmadığı görülmüştür. İ.İ.K.nun 269/1.maddesinin göndermesi ile 6098 sayılı Borçlar Kanununun 315. maddesinde(818 Sayılı Borçlar Kanun'unun 260.mad.) yer alan yasal ödeme süresi olan 30 günlük sürenin borçluya verilmemesi durumunda tahliye istenemez. Ödeme emrinde 7 günlük itiraz sürenin yazılmaması davalı borçluya süresiz itiraz hakkı verir.

Bu durum davacı alacaklının itirazının kaldırılması istemine engel teşkil etmez. Somut olayda davalı borçlu borca itiraz etmiş, davacı alacaklı da itirazın kaldırılmasını istemiştir. Ödeme emrinde sürelerin yazılmaması tahliye ve temerrüt yönünden önem arz eder.

Bu nedenle mahkemece itirazın kaldırılması talebi yönünde işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin de reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.