Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/11811 K.2015/1760

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı ve davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. Yeşim geldi. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kira sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,davalının İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2007/18978 sayılı dosyasına vaki itirazının 22.630,71 TL asıl alacak ile 2.305,00 TL işlemiş faiz alacağına yönelik olarak iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına,hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş,davacı vekili karşı temyiz isteminde bulunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin tamir fatura bedellerinin reddine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili,dava dilekçesinde,davalı ile eski unvanı ...

CAR Operasyonel Taşıt Kiralama ve Turizm A.Ş. olan davacı arasında araç kiralama Sözleşmesi düzenlendiğini,davalının bu sözleşmeye dayanan ticari ilişki gereği 25.10.2007 tarihli ve 2.727,88 TL bedelli,31.10.2007 tarihli ve 15.532 TL bedelli,20.11.2007 tarihli ve 2.430,33 TL. bedelli faturalar ve 7.435,05 TL'lik aylık %5 gecikme faizi faturası olmak üzere toplam 35.223,97 T yi ödememesi üzerine tahsili için İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2007/18978 sayılı dosyada icra takibine geçildiğini,davalı itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına,

%40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili,cevap dilekçesinde,taraflar arasında 1.10.2006 tarihinde araç kiralama sözleşmesi (hasılat kirası Sözleşmesi) imzalandığını,bu sözleşme ile davacının sahibi olduğu araçları otomobil kiralama faaliyetinde çalıştırılmak üzere davalıya kiraladığını ancak davacı Şirketin 2007 yılı Haziran ayından itibaren araçlarını çekmek istediğini davalıya bildirdiğini bu nedenle 2007 Eylül ve Ekim aylarında araçların çalıştırılmadan hazır halde bekletildiğini,

hatta bir kısım araçların davacıya iade edildiğini,çalıştırılmadan bekletilen araçlar nedeniyle hasılat elde edilemediğini,bu nedenle sözleşmenin 2-a maddesi gereğince davacının alacağı doğmadığını,davacının haksız yere icra takibi başlattığını,davacının gönderdiği faturaların iade edildiğini,ayrıca 34 ... .. plakalı araç ile 34 .. ... plakalı araçların davacıya sağlam teslim edildiğini,hasarları olmadığını,davacının onarım bedeli adı altında 2.430 TL lik ve 34 ... ... plakalı araç için aracın kullanım hatasından doğan enjektör,yakıt ve yol yardım bedeli adı altında 2.727,88 TL lik faturalar düzenlenmesinin davacının kötüniyetini

gösterdiğini,takip konusu 7.435,05 TL lik gecikme zammı açıklamalı faturanın da davacıya iade edildiğini,bu faturanın yok hükmünde olduğunu,olayda gecikme zammı uygulanması söz konusu olmadığını,ayrıca ödeme emrinde BK'nun 288 maddesi gereğince 60 günlük süre verilmesi gerekirken bu sürenin tanınmadığını belirterek davanın reddine ve davalı lehine %40 kötüniyet tazminatı verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, ticari kayıtlar üzerinde yapılan inceleme sonucu,toplam cari hesap bakiyesi olarak(kira alacağının ) 22.630,71 TL olduğu belirlenmesi nedeniyle bu miktar üzerinden itirazın iptaline,tamir faturalarına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dava ve takip konusu edilen her iki aracın araç tamir servisine hangi tarihte giriş yaptığı,araçların davacı ya da davalı elinde iken mi zarar meydana geldiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılamamıştır. Mahkemece öncelikle,dava konusu araçların araç tamir servisine hangi tarihte giriş yaptıkları araştırılıp belirlenmeli,araçlardaki zarar ve hasarın davacı ya da davalı elinde iken mi olduğu ve hasar tarihleri kesin olarak tespit edilip,bu hasar ve zararlardan davalı kiracının sorumlu olup olmadığı üzerinde durularak soncuna göre davacının tamir faturalarına ilişkin talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru değildir.

3-Davalı vekilinin faiz alacağına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

01/07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 346.maddesinde “Kiracıya, kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemez. Özelikle, kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmalar geçersizdir.” hükmüne yer verilmiştir.

6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un Geçmişe Etkili Olma başlıklı 2.maddesinde “Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, yine Görülmekte Olan Davalara İlişkin Uygulama başlıklı 7.maddesinde de “Türk Borçlar Kanunu'nun; kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120., aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138.maddesinin, görülmekte olan davalarda da uygulanacağı” öngörülmüştür.

TBK 120.maddesinde "Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz." hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece,tarafların tacir oldukları da dikkate alınarak 6198 sayılı TBK'nun 88 ve 120. maddeleri dikkate alınarak işlemiş faiz miktarının tespiti gerekirken hesaplamada aylık %8 faiz oranın esas alınarak yüksek işlemiş faize hükmedilmesi doğru değildir.

Ayrıca,kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda işlemiş faiz hesabı yapılırken kabul edilen kira alacağı üzerinden hesap yapılması gerekirken,reddedilen tamir fatura bedeli ve kira alacağı toplamı üzerinden faiz hesap yapılması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.