Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/12362 K.2015/1043

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. G.. E.. ve davacı vekili Av. geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan rucuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere,alt kira sözleşmesinin asıl kira sözleşmesinin feshi ile sona ereceğine,alt kira sözleşmesinin birinci maddesinde yazılı şartın tahliye taahhüdü niteliğinde bulunmadığına,ilk kira sözleşmesinin usulüne uygun olarak feshedilmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alt kiracı olarak davacıya ödenen 2010 Eylül ayı kira bedelinin mahsubuna ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Hükme esas alınan 01.09.2008 başlangıç tarihli ve 6 yıl süreli asıl kira sözleşmesi ve 08.04.2009 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli alt kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Asıl kira sözleşmesi ile davacı tarafından dava dışı asıl kiraya veren ...

A.Ş.den kiralanan 10.000 m2 lik deponun 2.500 m2 si alt kira sözleşmesi ile alt kiracı olan davalıya kiralanmıştır.İlk kira sözleşmesinin özel şartları 3.maddesine göre, ilk sözleşmenin kiracısı olan davacı, kiraya verenine keşide ettiği 24.05.2010 tarihli ihtarla sözleşmeyi 31.08.2010 tarihi itibariyle feshettiğini ve anahtarları aynı tarihte teslim edeceğini bildirmiş, alt kira sözleşmesinin birinci maddesine göre davalı alt kiracıya gönderdiği 25.05.2010 tebliğ tarihli ihtarla da, asıl kira sözleşmesini fesih ettiğini belirterek,

kiralananı ihtarın tebliğinden itibaren 15 gün içinde tahliye etmesini istemiştir.Davalı alt kiracı kiralananı tahliye etmediğinden ilk sözleşmenin kiracısı olan davacı taşınmazın tamamını tahliye edip kiraya verene teslim edemediğinden asıl kiraya veren tarafından 2010 Eylül ayı kira parasının tahsili için Bakırköy 9. İcra Müdürlüğünün 2010/23628 Sayılı takip dosyası ile takip yapılmış,bu takibe karşı davacının Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/474 Esas sayılı dosyası ile açtığı menfi tespit davası ve karşılık dava olarak açılan itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucu menfi tespit davasının reddine,itirazın iptali

davasının kabulüne karar verilmiş,kararın kesinleşmesi

üzerine davacı üst kiracı, asıl kiraya verenine 25.04.2013 tarihinde 246.334.72 TL ödemiştir.Davacı vekili alt kiracı tarafından kiraya verilen yer tahliye edilmediğinden bu bedeli ödemek zorunda kaldıklarını,ödemenin alt kiracının kusurundan kaynaklandığını belirterek bu bedelin alt kiracıdan rucuen tahsilini istemiş,mahkemece de istemin kabulüne karar verilmiş ise de.

Alt kira sözleşmesinin kiraya vereni olan davacı, alt kiracı hakkında Bakırköy 11.İcra Müdürlüğünün 2010/25790 sayılı takip dosyasında 19.10.2010 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2010 Ağustos ve Eylül ayları kira bedellerinin tahsilini istemiştir.Takibin kesinleşmesi üzerine davalı alt kiracı tarafından icra dosyasına takibe konu aylar kira bedelinin yatırıldığı ve dosyanın işlemden kaldırılmasına 16.04.2013 tarihinde karar verildiği icra dosyası kapsamından anlaşılmaktadır.

Tazminata konu bedel ilk kira sözleşmesi gereğince davacı (kiracı) tarafından kiraya verene ödenen kiralananın tamamına ait 2010 Eylül ayı kira parasına ilişkindir.Davacı alacaklı alt kira sözleşmesine göre Eylül 2010 ayına ait kira alacağını icra takibi sonucu tahsil ettiğine göre tahsil edilen 2010 Eylül ayı kira bedelinin talep edilen tazminattan düşülmesi gerekir.

Alt kiracının ödemiş olduğu 2010 Eylül ayı kira bedelinin talep konusu alacak miktarından düşülüp kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.