KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/12470 E., 2015/1584 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/05/2014
- Numarası
- 2014/15-2014/164
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, haksız ödenen kira bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı Belediyeden 85 nolu parseldeki taşınmazı 23.12.1993 tarihli sözleşme ile kiraladıklarını ancak dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin açtığı davada 01.07.2011-31.08.2013 dönem için ecrimisil talep edilip hükmedildiğini, aynı dönem için hem davalıya kira bedeli, hem de ecrimisil bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek fazladan ödemek zorunda kaldığı 9.191,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.
Davacı taraflar arasındaki kira sözleşmesine göre davalıya kira parası ödemiştir. Ancak dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediyesine de ecrimisil ödemek zorunda kalmıştır. Davacının aynı nedenle 01.0.1998 ile 31.06.2001 tarihleri arasındaki dönem için açtığı dava kabul edilip kesinleşmiştir. O halde davalının dava konusu yerden dolayı aldığı kira parasından ayrı olarak davacının ödemek zorunda kaldığı ecrimisil bedelini iade ile yükümlü olduğunun kabulü gerekir.
Ancak davalı kiralayan, kiracının ödemiş olduğu ecrimisil bedelinden, kiralananın kira bedeli kadar olan miktarından sorumludur. Bu durumda ecrimisil tahakkuk ettirilen dönemde, o dönem için ödenen kira bedelini geçmemek kaydı ile davacı tarafından ödenen ecrimisilin belirlenerek istirdadına karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/12470, K. 2015/1584, 19 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama