KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/1296 E., 2014/2516 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2014
- Mahkemesi
- Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 25/12/2012
- Numarası
- 2008/170-2012/359
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalılardan H.. S.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, araç kiralama sözleşmesine konu aracın hasarlı olarak teslim edildiğinden bahisle tazminat istemidir. Mahkemece Davalılar .. İnşaat ve San. Ltd. Şti ve E.. B.. hakkındaki tazminat isteminin husumetten reddine, Davalı H.. S.. hakkındaki davanın kısmen kabulüyle 9375,06 TL tazminatın davalıdan yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı H.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.
1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-)Davacının davalı E.. B.. hakkındaki hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince. Mahkemece davaya konu araç kiralama sözleşmesinin bizzat Hulisi Sıtkı tarafından imzaladığı, davalı E.. B..'nın ise imzası bulunmadığından bahisle davalı E.. B.. hakkındaki davayı reddetmiş ise de, davacı tarafından delil olarak ibraz edilen 15.11.2007 tarihli araç kiralama sözleşmesinde kiracı sıfatıyla iki adet farklı imza bulunmaktadır. Söz konusu sözleşmede ikinci şoför olarak davalı E..
B..'nın kimlik bilgileri de yer aldığından, davacı tarafından da söz konusu imzalardan birisinin davalı E.. B..'ya ait olduğu iddia edildiğinden, söz konusu imzanın davalı E.. B..'ya ait olup olmadığı üzerinde durularak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmaksızın davalı hakkında davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/1296, K. 2014/2516, 5 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama