Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/13 K.2014/10195

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı elatmanın önlenmesi ve zilyetliğin korunması davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve zilyetliğin korunması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'nun “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75. maddesinin 3 ve 4. fıkrasında, kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm varsa ona göre hareket edileceği, aksi halde ecrimisil alınacağı, işgal edilen taşınmaz malın idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edileceği düzenlenmiştir.

Bu madde daha önce sadece Maliye Hazinesi tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15 / p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları, 5538 Sayılı Kanun'un 26 / b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanun'un 79 / c maddesi gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür.

Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasa, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından 2886 Sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Maliye Hazinesi, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve belediyeler 2886 Sayılı Kanun gereğince kiraya verdikleri taşınmazlarını kira süresi sonunda, işgal ne kadar devam ederse etsin her zaman gerek mahkemeden, gerek mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.

Olayımıza gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 05.05.2006 düzenleme, 01.06.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Kiralananın bulunduğu Çavuşbaşı Çok Programlı Lisesi Okul Aile Birliği'nin 16.06.2006 gün ve 10 sayılı kararı ile tekstil bölümü öğrencilerinin staj yapacağı bir atölyeye ihtiyaçlarının bulunması ve çevre halkının tekstile olan ilgisi dolayısıyla okulun atıl durumundaki ek binasının bodrum katında bulunan 3.400 m2'lik iki ayrı bölümün okulun ihtiyaçlarının da karşılanması amacıyla öncelikle bir tekstil firmasına rayicinde kiraya verilmesine karar verilmiştir.

Bu karar gereğince kiralanan, hiç bir ihale yapılmaksızın kiraya veren olarak okul müdürü, Okul Aile Birliği başkanı ve Beykoz İlçe Milli Eğitim Müdürü imzasıyla ve anılan kira sözleşmesi ile davacı şirkete kiraya verilmiştir. Peşi sıra B.. M..

27.11.2006 tarihinde Beykoz Kaymakamlığı'na başvurarak 3091 Sayılı Kanun gereğince davacı şirketin okula müdahalesinin önlenmesi isteminde bulunmuş ve Kaymakamlıkça da Maliye Hazinesi'nin mülkiyetinde bulunan kiralananın kira sözleşmesi yapmaya yetkisi olmayan Okul Aile Birliği tarafından kiraya verildiği gerekçesi ile 08.12.2006 tarih ve 2006 / 25 sayılı kararı ile men kararı verilmiştir.

Bunun üzerine davacı 21.12.2006 tarihinde açmış olduğu işbu dava ile, taşınmazda kira sözleşmesine dayalı olarak faaliyette bulunduğunu iddia ederek el atmanın önlenmesini ve zilyetliğinin korunmasını talep etmiştir.

Her ne kadar mahkemece 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesi gereğince kira süresinin sona ermesinden sonra davacı kiracının fuzuli şagil durumuna düştüğü gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 2886 Sayılı Kanun'a göre kurulmaması ve kiralananın niteliği gereği davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun kapsamında olması nedeniyle uyuşmazlığın 6570 Sayılı Kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir.

Anılan yasanın 11. maddesine göre de, kiracı, kira süresinin bitiminden en az onbeş gün önce kiralananı tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzamış sayılır. Sözleşme süre sonunda kiracı tarafından feshedilmediğinden yıldan yıla uzamış olup, davacı kiracı taşınmazdaki kiracılığını sürdürmektedir.

Diğer yandan Kaymakamlık tarafından Okul Aile Birliğinin kiralama yetkisi olmadığından söz edilerek müdahalenin önlenmesine karar verilmesine karşın, kira sözleşmesini kiraya veren sıfatı ile Beykoz İlçe Milli Eğitim Müdürü de imzalamıştır.

Kiralama konusunda ihale yapılmamış olması idari bir eksiklik olmakla birlikte, sözleşmenin iptal edilmemesi nedeniyle kira sözleşmesi geçerliliğini sürdürdüğünden, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.