KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/13702 E., 2015/1753 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2015
- Mahkemesi
- İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 17/09/2014
- Numarası
- 2014/207-2014/434
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalılar vekili Av.Nilüfer ile davalı asil G.. G.. ve ... Nak.ve Tic.A.Ş. yetkilisi İrfan ile davacı vekili Av.Cihan geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendiktensonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Asil ve birleşen dava kira alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalılar vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
İİK.nun 67.maddesindeki düzenlemeye göre davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi için davaya konu alacağın gerçek miktarın belli olması veya belirlenebilmesi için bütün unsurlarının borçlu tarafından bilinebilecek nitelikte bulunması, hakimin takdirine bağlı olmaması gerekir. Kiralanan taşınmazın tahliye edildiği 10.3.2011 tarihinden itibaren yeniden kiraya verilebileceği makul süre mahkemece yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporu ile belirlendiğinden, likit olmayan 10.3.2011 ila 10.7.2011 tarihlerini kapsayan makul süre kira alacağı üzerinden davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/13702, K. 2015/1753, 24 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama