Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/13931 K.2015/1757

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin uyarlanması davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. Burcu ve davalı vekili Av. Pervin geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ürün kirasında kira bedelinin uyarlanması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 135 parsel sayılı zeytinliğin 2007 yılı kira bedelinin aylık 24.690 TL, 54 parsel sayılı zeytinliğin ise 9400 TL olarak uyarlanmasına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde. Taraflar arasında Vakıf Zeytinliklerinin kiralanması konusanda kira sözleşmesi yapıldığını, 2007 yılında mevsimin aşırı kurak geçmesi nedeniyle ürün alınamadığı için kira bedellerinin ödenemediğini belirterek kira sözleşmesine müdahale edilerek kira bedelinin indirilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hükmün Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 17.02.2009 tarih 2008/13918 Esas-2009/1992 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine mahkemece direnme kararı verilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 11.11.2009 tarih ve 2009/14-456 Esas-2009-496 Sayılı kararı ile direnme kararı bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen 28.06.2011 tarihli karar en son 14. Hukuk Dairesince 09.01.2012 tarih 2011/13487 Esas-2012/30 sayılı karar ile bozulmuş mahkemece, 11.12.2012 tarihli ek bilirkişi raporu doğrultusundıa davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Hükme esas alınan Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.01.2012 tarihli 2011/13487 Esas 2012/30 karar sayılı ilamında özetle... dava konusu parseller bakımından kuraklığın olduğu 2006-2007 yıllarında sözleşmede kararlaştırılan kira parasından “felaketli vakalar” sebebiyle tenzili gereken miktarın bilirkişiye incelettirilerek ayrıntılı ve gerekçeli rapor

alınması ve bu şekilde bir veri sağlandıktan sonra gerekirse Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinin hakime tandığı takdir yetkisini de kullanarak her iki parsel için tenzil edimiş kira parasına hükmedilmesi, bu yapılırken davacının 19.07.2010 tarihli dilekçesindeki taleplerinin ve artırılan kira parasının gözetilmesi gerektiği belirtilmiş olup, bozma sonrasında alınan 11.12.2012 tarihli ek bilirkişi raporunda ise dava konusu her iki parsel için 2007 yılındaki zarar miktarı belirlendiği halde,

bu zarar miktarları dikkate alınmaksızın sözleşmedeki artış şartı gereğince hesaplanan 2006 yılı aylık kira bedeli ile 2007 yılı aylık kira bedeli arasındaki fark kadar indirim yapılabileceği bildirilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereklerine uygun olmayan yukarıda belirtilen bilirkişi raporu esas alınarak TMK 4. maddesinin hakime tanıdığı takdir hakkı kullanılmaksızın hakkaniyete uygun olmayacak şekilde indirim yapılmak suretiyle kira bedelinin belirlenmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.