Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/1401 K.2014/11516

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takibin 4.200 TL üzerinden itirazın iptaline, karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı İstanbul Defderdarlığı vekili dava dilekçesinde. Fatih, Eminönü, Katip Kasım Mah., Kızıltaş Sokak 144 pafta, ada,parsel sayılı 37m2 alanlı taşınmazın 2/8 hisse Halime, 3/8 hisse O.. N.. S.. ve 3/8 hisse A..

N.. adına kayıtlı olup adı geçenlerin gaip olması nedeni ile İstanbul 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.04.1990 tarih 1988/295-204 sayılı kararı ile İstanbul Defterdarı’nın kayyım tayin edildiğini, dava konusu taşınmazın İstanbul 18. Noterliğince 07.09.2001 tarih 14173 sayı ile onaylı kira sözleşmesi ile 01.08.2001 tarihinden geçerli olmak üzere davalı N..

C..’a kiraya verildiğini, davalının 01.08.2005 tarihinden itibaren kiraları ödemediğini, bu nedenle 01.08.2005 – 31.07.2010 arası kira alacağının tahsili istemiyle Bakırköy 2. İcra Müdürlüğünün 2010/20485 sayı ile takip başlatıldığını, ancak davalının haksız ve kötü niyetle itiraz ettiğini beyanla vaki itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı elinde tapu tahsis belgesi olduğunu, davaya konu taşınmazın tapusunun kendisine verilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takibin 4.200 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir. Davacının davaya konu taşınmazın mülkiyetini kazandığı ve davaya HMK 125 uyarınca devam ettiği anlaşılmıştır.

Davalı ile eski maliklerin kayyumu olan İstanbul Defderdarlığı arasında imzalanan 01.08.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin konusunun Eminönü katip Kızıltaş Mahallesi 22 nolu parsele ilişkin olduğu, sözleşmede kira parasının aylık 70.000.000 Lira olduğu ve her ayın yedisine kadar peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin özel şartlar 3. maddesinde; “sözleşmenin uzaması halinde yeni kira bedeli Maliye Bakanlığı’nca yayınlanan yeniden değerleme oranına göre belirlenecektir” düzenlemesi bulunmaktadır.

Davacı 15.09.2010 tarihinde başlattığı icra takibi ile 01.08.2005-31.07.2010 dönemlerine ait kira parası olarak 16.632 TL nin tahsilini istemiş, davalı süresinde yapmış olduğu itiraz ile davacı aleyhine menfi tespit davası açtığı ve tapu tahsis belgesi olduğu gerekçesiyle tüm borca itiraz ederek takibin durdurulmasına neden olmuştur.

İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/273 Esas sayılı kararın suretinin dosyada bulunduğu, incelenmesinden davalı kiracının, İstanbul Defderdarlığı aleyhine Eminönü İlçesi Katip kasım Mahallesi 10 nolu parsele ilişkin menfi tespit davası olduğu, davamıza konu kiralanın ise 22 nolu parsele ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Dosyada mevcut İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’ nin 2009/13 Esas, 2009/210 karar sayılı ilamının incelenmesinden, davaya konu taşınmazın davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yapılarak aylık kira bedeli 70 TL olmak üzere 01.08.2005-31.07.2010 arası kira alacağı 4200 TL olarak hesap edilmiş, bu bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Sözleşmenin özel şartlar 3. maddesinde kira artış şartı bulunmasına rağmen talep edilen dönem için bu artış şartı dikkate alınmadan aylık 70 TL den kira alacağına hükmedilmesi doğru değildir. Mahkemece sözleşmede kararlaştırılan kira artış şartı dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.