KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/1716 E., 2014/1846 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Gemerek İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 05/11/2013
- Numarası
- 2013/15-2013/22
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kesinleşen icra takibi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davaya ve icra takibine dayanak yapılan 06.05.2008 düzenleme tarihli tarla kira sözleşmesi içeriğinden 17 parça taşınmaz arazisinin davalıya yıllık kiraya verilerek yıllık kira bedelinin kararlaştırıldığı görülmektedir. Ayrıca davalı, icra takibine vaki 28.01.2013 günlü itirazında iş bu sözleşmeye göre tarlaları sürmek üzere davacı ile anlaştığını ve tarlaları sürüp ekmeye başladığını beyan etmektedir.
Bu durumda icra takibine dayanak yapılan sözleşmedeki kiralananların hasılat kirasına tabi taşınmazlar olduğunun kabulü ile taraflar arasındaki uyuşmazlığında eski Borçlar Kanunu'nun 288, yeni Türk Borçlar Kanunu'nun 362/2.maddesindeki hükümlere göre çözümlenmesi gerekecektir.
Hasılat (ürün) kirasında, kira bedellerinin ödenmemesi sebebiyle davalı aleyhine yapılan icra takibinde, icra memurluğunca düzenlenen ödeme emrinde, ödeme süresinin en az altmış gün olarak verilmesi gerekir. Bundan daha az bir süre verilmesi mümkün değildir.
Davalı aleyhine yapılan 30.07.2013 günlü icra takibinde, kira alacaklarının tahsili için otuz gün ödeme süreli ödeme emri düzenlenmiş ve davalı borçluya tebliğ edilmiş olduğundan yasa hükümlerine uygun olarak düzenlenmeyen ve hukuki sonuç doğurmayan iş bu ödeme emri ile davalının temerrüde düştüğünden söz edilemeyeceğinden mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulü hatalı olmuştur. Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/1716, K. 2014/1846, 20 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama