Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/1847 K.2014/11945

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masraflar ile değer artışının davalı kiraya verenden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; 15.02.2006 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi ile dershane olarak kullanılan kiralanana davalının rıza ve muvafakati ile faydalı ve zorunlu masraflar yapıldığını, kira ilişkisinin sona erdiğini ,mahkemece yapılan keşif sırasında da anahtarın teslim edildiğini belirterek 42.313,33 TL faydalı ve zorunlu masraf bedeliyle bu masraflar nedeniyle taşınmazda meydana gelen değer artışı karşılığı olarak şimdilik 1.000 TL'nin davalı-kiraya verenden tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, taşınmazın evvelinde de dershane olarak kullanıldığını, tadilata ihtiyacı bulunmadığını, muvafakatlerinin olmadığını ve yapılan masrafların zorunlu ve faydalı masraf kapsamında bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı vekilinin faydalı masrafların değerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince. Mahkemece hükme esas alınan 11.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda faydalı masrafların değerinin dava tarihi itibariyle tespit edildiği görülmektedir.Yerleşik uygulama, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir.

Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda imalatların imal tarihindeki değeri yerine, dava tarihindeki değerlerinin hesaplanması hatalıdır.

Bu durumda imalatların imal tarihindeki değerlerinin tesbiti ile yıpranma payları düşülerek değer tespiti içeren ek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.