Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/1924 K.2014/12292

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan kira borcunun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabülü ile, B... E.. mah.. T.. cad..????ada, .... parsel sayılı ...kapı nolu 218 M2 yüzölçümlü sebil' in A ve C harfleri ile işaretli kısmı için davalı ile yapılan 28.04.1998 ve 01.01.1999 başlangıc tarihli kira sözleşmelerinden dolayı 1.5.2011 tarihinden 2011 yılı kira döneminin sonuna kadar davacının 1.864,00 TL dışında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının dava konusu dükkanı izolasyon malzemesi satışı ile ilgili iş yeri olarak kullanmak üzere 1995 yılında kiraladığını ve 2010 Nisan ayına kadar kullandığını, 2010 yılı için işyeri olarak kiralanan taşınmazın kira bedelinin 303 TL, depo olarak kullanılan bölümün kira bedeli 127 TL olduğunu, davacının işyerinin bulunduğu bölgede 08.04.2010 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Taksim-Yenikapı Tramvay Hattı çalışmaları nedeniyle iş yerinin önü ve bulunduğu alan tamamıyla çelik saçlarla kapatıldığını, davacının iş yerinin kullanamaz hale geldiğini,

davacının kiralanan mecuru kullanamadığından ve iş yapamadığından iş yerinin kirasını ödeyemediğini, mağduriyetinin giderilmesi ve bölge inşa çalışması bitene kadar tarafından kira alınmaması için 18.06.2010 tarihinde davalı V...Genel Müdürlüğü İstanbul Bölge Müdürlüğüne başvuruda bulunduğunu, nitekim İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde 2011/321 Esas ve 2011/820 Karar sayılı dosya ile davacının davalı kuruma davaya konu kira sözleşmelerinden dolayı 500.00 TL borcunun bulunmadığının tespit edildiğini, her ne kadar kira ilişkisi devam etmekte ise de davacı fiilen mecuru kullanamadığından davacının kira borcunun oluşmadığını,

belirterek Beyoğlu İlçesi E... Mah. Y... Sk. No:??. S... adresinde bulunan KH-5 43 ve KH-5 43-1 nolu sözleşmelerle kiralanan mecurun davacı tarafından kullanılamaması nedeniyle kira borcunun Nisan 2010 tarihinden itibaren 2010 ve 2011 yılları için toplamda 9.032,00 TL , 2012 yılı işyeri ve depo için tahakkuk edecek kira bedelinin, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin bölge inşa çalışması bitene kadar ödenmemesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında.

Davacının aynı konuda İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/ 321 E. sayılı dosyası ile dava ikame ettiğini, mahkemece verilen 02.11.2011 tarih ve 2011/ 820 K. sayılı kararla davanın kabulüne kesin olarak karar verildiğini, bu nedenle davanın öncelikle kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini ,ayrıca kiralananın kira sözleşmesinin yapıldığı anda akitten maksut kullanmaya salih bir halde davalı idare tarafından davacı kiracıya teslim edildiğini, sonradan meydana geldiği ileri sürülen değişiklik nedeniyle davalı idareye atfı kabil bir kusur bulunmadığını,ayrıca yerinde yapılan incelemede davacının taşınmazı E....

P... A.Ş.ye kiraya verdiğinin tespit edildiğini, bu nedenle davacının taşınmazdan faydalanamdığı iddiasının maddi ve fiili gerçekle bağdaşmadığını, davacının taşınmazı kiraya vermek suretiyle faydalanmaya devam ettiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dava, kira bedelinin tenziline ilişkin olup taraflar arasında işyerinin kiralanması için düzenlenen 28/04/1998 başlangıç 31/12/1998 bitim tarihli kira sözleşmesi ile deponun kiralanması için 01/01/1999 başlangıç 31/12/1999 bitim tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda; dava konusu yerin T...

C..tarafından cephesinin tamamen T.. saç bariyerlerle kapatıldığı, sadece daracık bir giriş koridoru oluşturulduğu, gayrimenkulün bitişiğinde olan ve nizami olmayan çıkış merdiveninin de kapatılmış olduğu, daralan yolcu zade sokağın ise yapılan Haliç metro geçiş köprüsünün demir iskeleleriyle kapatılmış olduğu, dava konusu yerdeki giriş koridorunda metro geçiş köprü ayaklarının kurulmuş olduğu ve bu haliyle herhangi bir sirkülasyonun olması, depo ve satış yeri olarak faaliyet gösterilmesinin mümkün olmadığı tespit edilmiştir.

Mahkemece sözleşme hükümleri dikkate alınarak her iki taşınmaza yönelik ayrı ayrı kira bedelinin tenzili hükümleri çerçevesinde bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle ayrıca daha önce aynı taşınmazlara ilişkin İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/ 321 E.-820 K. sayılı dosyası ile verilen kararın Yargıtay denetiminden geçmediği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.